Παραμύθια, στολίδια, λαμπάκια… Ουφ

Eσύ, που δεν πιστεύεις στα παραμύθια, που χαμογελάς ειρωνικά στο άκουσμα τους, που τα στολίδια και τα χρωματιστά λαμπάκια σ’ εκνευρίζουν, εσύ που αρνείσαι (πεισματικά) να πεις τα κάλαντα και να στολίσεις δέντρο, για σένα έρχονται τα φετινά Χριστούγεννα.  Για να ξαναγίνεις η μικρή ηρωίδα μιας καινούργιας, μεγάλης, ιστορίας με παλιές αγαπημένες εικόνες. Χωρίς λόγια. Με μεγάλες δικές σου στιγμές. Με απλωμένες επιθυμίες και ανοιχτά χαρτιά. Η γιορτή έρχεται για σένα. Γι' αυτό να της φανερωθείς, μην της κρυφτείς. Και να την χαρείς. Είναι φίλη σου. Κι ας της θυμώνεις εσύ. Εκείνη, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, μπαίνει στη ζωή σου χωρίς να σε ρωτήσει. Εξάλλου, δε χρειάζεται συγκατάθεση. Ισως κάποιο μικρό. επαναπροσδιορισμο, να  τον περιμένει. Αλλά ως εκεί..

Tόσο όσο.  Όσο θέλεις εσύ. Και όσο αντέχεις. (στιγμές, ώρες, μέρες)  Έρχονται ιστορίες με καλό τέλος. Ως ανακάλυψη μιας άλλης ενηλικίωσης, ως βλέμμα γυμνό, ως επιμονή και ως αόρατος φίλος. Ιστορίες που θα σου ψιθυρίσουν  να ζεις γι αυτό που είσαι, να σκύβεις σε καλά κρυμμένα μυστικά και να τα φωτίζεις, να μιλάς μόνο με λέξεις που αντέχουν όχι μόνο να τις ξύνεις και να τις πονάς, αλλά και να τις χαϊδεύεις, να φέρεις πίσω μικρές ελαφρότητες και μεγάλα όνειρα, να χαμογελάσεις στους μικρούς θεούς, τους μικρούς πρίγκιπες, τα μεγάλα φεγγάρια

Μην τα δεις ως πρόσχημα τούτα τα Χριστούγεννα. Ως προσωπική σου πραγματικότητα, μόνο. Δεν κάνεις λάθος. Φτάνει (απλά) να τολμήσεις και να μπεις στη μαγεία της γιορτής. Xωρίς όρους και περιορισμούς. Κάθε λεπτό μετράει. Κι όλα γίνονται αυτό που εσύ θέλεις. Τολμηρά και παράφορα,

Μην ξαφνιάζεσαι. Kαι να ρισκάρεις. Πώς αλλιώς θα κερδίσεις;

Καλά Χριστούγεννα!