Κόκκινο το Σύνταγμα, πολύχρωμα τα Εξάρχεια

Άλλη μία εβδομάδα φθάνει στο τέλος. Ιδιαίτερη. Η εβδομάδα. Και η ψυχολογία μου. Αισθάνομαι αυτή την κόπωση. Όχι τόσο τη σωματική, όσο τη ψυχική. Αυτό το «Δεν αντέχω άλλο». «Υπομονή, Νίκο! Έρχεται το τέλος» λέω στον εαυτό μου. Μπας, και το πιστέψει. Και, το πιστεύει μπορώ να σου πω.

Αλλά, όλα αυτά δεν ταιριάζουν στην Παρασκευή. Λίγο πριν το κινητό μου δείξει «Σάββατο», έχω κάτι μικρές δουλίτσες να τελειώσω. Ξέρεις, εκείνες που αναβάλλουμε διαρκώς. Ε, ώρα να τις κάνω (κάνεις).

Πρώτη στάση το λατρεμένο και χιλιοπερπατημένο Σύνταγμα. Τολμώ να το αποκαλέσω και κόκκινο. Όχι, δε μετονομάστηκε σε ΚΚΕ, ούτε όλοι οι κάτοικοι έγιναν ξαφνικά Ολυμπιακοί – μόνο κάτι περίπτερα της Ρένας Δούρου υπάρχουν. Κόκκινο, λόγω της Βουλής. Είδες, πιστεύω, το «ντου από παντού» του Ρουβίκωνα. Είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε μία Δημοκρατική χώρα; Αναρωτιέμαι (ακόμα και σήμερα). Δε λέω να μην αντιδράς σε κάτι που σου αρέσει. Προς θεού. Απλά, κάν’ το λίγο πιο κόσμια – αν μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι -. Χωρίς, να προσβάλλεται το γούστο και η αισθητική κανενός.

Αφήνω το προεκλογικό Σύνταγμα και κατευθύνομαι προς Εξάρχεια μεριά. Πρέπει να αγοράσω ένα βιβλίο. Και το πουλάνε μόνο εκεί. Για να σου είμαι ειλικρινής, είμαι από εκείνους που δε συχνάζουν στα Εξάρχεια, για πολλούς λόγους. Νομίζω, μπορείς να φανταστείς τους περισσότερους. Την πράσινη αυτή πλατεία την αγαπώ όμως. Την κεντρική πλατεία Εξαρχείων λέω. Αυτή με τα ψηλά πλατάνια. Τα δέντρα της αναπνέουν μέσα στη γκρίζα πόλη και μαζί τους αναπνέουμε μαζί. Μου αρέσουν οι «σπηλιές», όπως αποκαλώ μέσα στην Αθήνα, τα μέρη που για τον καθένα μας αποτελούν το προσωπικό του ησυχαστήριο. Το χρειαζόμαστε για να αντέξουμε το ρουτινιασμένο πρόγραμμα μας.

Χρειαζόμαστε και χρώμα στη ζωή μας. Αγαπημένο μου; το μπλε. Για αυτό, θα καθίσω στο «Blue Bear(Θεμιστοκλέους 20, Εξάρχεια)». Βρίσκεται στο ισόγειο της Μπλε Πολυκατοικίας, της ιστορικής. Με τον αρκούδο αυτό, μπορείς να κάνεις τα πάντα. Να απολαύσεις τον εξαιρετικό Arabica καφέ τους (φημίζονται) για αυτό και να φας τις πιο δροσερές σαλάτες που θα βρεις σε όλη την Αθήνα. Όχι, δεν υπερβάλλω. Καθόλου.

Κάθομαι στον cozy καναπέ, κοιτάζω τις ζωγραφιές στους τοίχους και το μυαλό μου ταξιδεύει. Ό,τι πρέπει για αυτή την Παρασκευή. FIN!