TV SERIES
Η διασκευή του Remarkably Bright Creatures έρχεται στο Netflix - δες το τρέιλερ
Η διασκευή του Netflix φέρνει τον Άλφρεντ Μολίνα ως φωνή ενός ιδιοφυούς χταποδιού και επανενώνει έμμεσα δύο κινηματογραφικά σύμπαντα του Spider-Man με τη Σάλι Φιλντ.
Το Netflix αποφάσισε να πάρει ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία των τελευταίων χρόνων και να το κάνει ταινία. Και όχι, δεν μιλάμε για άλλο ένα «βγήκε best-seller, άρα γυρίζουμε κάτι να παίζει στο background όσο σκρολάρεις». Το Remarkably Bright Creatures είναι εκείνο το μυθιστόρημα που οι αναγνώστες βάφτισαν «το βιβλίο με το χταπόδι» – γιατί ναι, ένα Γιγάντιο Ειρηνικό Χταπόδι έχει κεφάλαια από τη δική του οπτική, με μαγικό ρεαλισμό και λογοτεχνικό vibe που σπάνια περνάει στο mainstream χωρίς να γίνει cringe.
«Το βιβλίο με το χταπόδι» και το γιατί έγινε φαινόμενο
Αυτό που έκανε το βιβλίο να ξεφύγει δεν ήταν κάποια εξωφρενική καμπάνια ή ένα TikTok trend στημένο από PR. Ήταν η παλιά, σχεδόν ξεχασμένη μαγεία του «στο προτείνω γιατί με διέλυσε γλυκά». Αναγνώστες και βιβλιοθηκονόμοι το έσπρωξαν στόμα με στόμα, μέχρι που έγινε το «πρέπει να το διαβάσει» της χρονιάς.
Στον πυρήνα του, η ιστορία δένει τρεις χαρακτήρες που κανονικά δεν θα έπρεπε να συναντηθούν ούτε σε fanfiction: την Τόβα (μια γυναίκα γύρω στα 70), τον Μαρσέλους (το χταπόδι με IQ που σε κάνει να νιώθεις σαν χαλασμένο Wi‑Fi) και τον Κάμερον (ένας 30χρονος υπάλληλος ενυδρείου που προσπαθεί να βρει άκρη στη ζωή του). Όλο αυτό γίνεται μια τρυφερή, δυνατή ιστορία για πένθος, μοναξιά, μικρές δεύτερες ευκαιρίες και την ανθρώπινη ανάγκη να πιαστείς από κάτι, έστω κι αν έχει πλοκάμια.
Η διασκευή του Netflix: αν πετύχει, θα πονέσει (με την καλή έννοια)
Το μεγάλο στοίχημα εδώ είναι απλό: αν η ταινία καταφέρει να κρατήσει έστω και ένα σημαντικό κομμάτι από το συναίσθημα του βιβλίου, μπορεί να γίνει από αυτές τις παραγωγές που δεν τις ξεχνάς μετά τα end credits. Και κάπου εδώ μπαίνει το καστ, που είναι τόσο ταιριαστό που σχεδόν υποψιάζεσαι πως κάποιος στο Netflix διάβασε το βιβλίο στ’ αλήθεια. Η Σάλι Φιλντ αναλαμβάνει την Τόβα και ο Λιούις Πούλμαν τον Κάμερον — επιλογές που «γράφουν» αμέσως, χωρίς να χρειάζεται να στο πουλήσουν με δέκα featurettes.
Το χταπόδι μιλάει — και η φωνή είναι… Doc Ock
Η παραγωγή κράτησε κρυφό (μέχρι να βγει teaser) ποιος θα δώσει τη φωνή στον Μαρσέλους, και ήταν σωστή κίνηση. Γιατί άλλο να το φαντάζεσαι, κι άλλο να τον ακούς και να λες «οκ, αυτό το πλάσμα έχει άποψη και θα στην πει με ευγένεια που πονάει».
Η φωνή πίσω από τον Μαρσέλους είναι ο Άλφρεντ Μολίνα. Ναι, ο άνθρωπος που οι περισσότεροι έχουμε συνδέσει με τον Δρ. Ότο Οκτάβιους (Doc Ock). Και κάπου εδώ το σύμπαν γελάει: ο Μολίνα περνά από έναν επιστήμονα με οκταποδοειδή, μηχανικά «χέρια» σε ένα κανονικό χταπόδι που ζει σε ενυδρείο και σχολιάζει τους ανθρώπους σαν να είναι NPCs σε open world παιχνίδι.
Η χροιά του έχει αυτή τη βραχνάδα και τη σοβαρότητα που κάνει τον Μαρσέλους να ακούγεται έμπειρος, κουρασμένος, λίγο απογοητευμένος (δικαίως) και απόλυτα σίγουρος ότι είναι πιο έξυπνος από όλους στο δωμάτιο. Και το πιο σημαντικό: ο Μολίνα έχει φωνητικό έλεγχο, κάτι που στο voice acting κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο «διαβάζω ατάκες» και στο «είμαι χαρακτήρας».
Το meta της υπόθεσης: Spider‑Man multiverse, αλλά με πλοκάμια
Το «μέτα» δεν σταματά στο ότι ο Doc Ock έγινε χταπόδι. Υπάρχει κι άλλο επίπεδο, σχεδόν σαν inside joke για όσους έχουν δει Spider‑Man μέχρι να λιώσουν τα μάτια τους από τα rewatch.
Ο Άλφρεντ Μολίνα έπαιξε τον Doc Ock απέναντι στον Spider‑Man του Τόμπι Μαγκουάιρ. Η Σάλι Φιλντ, από την άλλη, έχει υπάρξει Θεία Μέι στις ταινίες The Amazing Spider‑Man με τον Άντριου Γκάρφιλντ. Αυτά τα δύο «σύμπαντα» ενώθηκαν κάποτε στο Spider‑Man: No Way Home. Και τώρα, με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο, οι κόσμοι τους μοιάζουν να συναντιούνται ξανά – απλώς εδώ δεν έχουμε portals, έχουμε ενυδρείο και συναισθηματικές αποκαλύψεις.
Ακόμα πιο αστείο; Η Τόβα, όπως παρουσιάζεται, κουβαλάει κάτι από την ενέργεια της Θείας Μέι: καλοσύνη, πραότητα, μια ήρεμη δύναμη. Μόνο που εδώ είναι μεγαλύτερη, πιο κουρασμένη, και με μια απώλεια που την έχει αφήσει με ερωτήματα να γυρίζουν στο κεφάλι σαν loop. Υπάρχει και μια ακόμα ομοιότητα που δεν γίνεται να ειπωθεί χωρίς να χαλάσουμε την εμπειρία, οπότε ας πούμε απλώς: trust the process.
Γιατί αυτή η επιλογή καστ μπορεί να απογειώσει την ιστορία
Το ωραίο είναι ότι το meta εδώ δεν είναι απλώς meme material. Δουλεύει και δραματουργικά. Η Τόβα είναι ο τύπος του ανθρώπου που προσφέρει υπομονή και ζεστασιά χωρίς να το κάνει σημαία. Ο Μαρσέλους, από την άλλη, έχει το ίδιο “sharp” πνεύμα που θυμίζει τον Doc Ock: έξυπνος, λίγο υπερόπτης, με ατάκα που τσιμπάει. Μόνο που δεν είναι κακός — είναι απλώς ένα πλάσμα που έχει βαρεθεί να κάνει babysitting την ανθρωπότητα.
Αν το Netflix καταφέρει να κρατήσει αυτή την ισορροπία (τρυφερότητα + χιούμορ + ειλικρινές βάρος), τότε η ταινία μπορεί να είναι κάτι παραπάνω από μια ακόμη διασκευή. Μπορεί να γίνει το comfort watch που σε πιάνει απροετοίμαστο και τελικά σε ξεκλειδώνει.
Μπορεί να σε ενδιαφέρει
Διάβασε ακόμα
