Με σαμπάνια... κανόνων!

Νέα Υόρκη 1937, underground ατμόσφαιρα, τζαζ vibes, δύο φίλες κι ένας ανερχόμενος τραπεζίτης. Κέιτ, Ιβ, Τίνκερ: αισιόδοξοι, γεμάτοι ζωή, φορτωμένοι με σιδερένια όνειρα και πουπουλένιες ελπίδες για το μέλλον και το παρόν. Ο Amor Towles επέλεξε με εντυπωσιακή λεπτότητα τους ήρωες της ιστορίας του, τους χάραξε με απαλότητα, τους σκίασε με διακριτικότητα. Η πένα του ζωγραφίζει ανατροπές, γεύσεις που αλλάζουν, ουρανοξύστες φτιαγμένους από σύννεφα να γκρεμίζονται, καρδιές που φλέγονται, αγκαλιές που χάνονται στην ομίχλη του εγωισμού. Τι γίνεται όμως στο σκάκι της καλής κοινωνίας;
https://www.instagram.com/p/B3pJ8IjBNKr/
Μια προσπάθεια ένταξης σε αυτό το αδιάκοπο παιχνίδι ενός απύθμενου λαβύρινθου, πόρτες που σαν ανοίξεις μία, θα εμφανιστούν μπροστά της άλλες δέκα και λίγο λίγο, θα εκκολάπτονται. Όμως, οι ήρωες δεν ξέχασαν την πρώτη κουκκίδα που τρύπησαν στον χάρτη τους, το ένστικτο τους δεν έπαψε να τους επαγρυπνά, να μεριμνά για την αυθεντική τους όψη, εκείνη που κρύβουν από όλους, ακόμα και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Κάτω από τα παπλώματα και τον χρυσό ορθολογισμό, ένα ηφαίστειο ψυχεδελικού γραφήματος συναισθημάτων, που κατεβαίνει δίχως προειδοποιητική φωνή, που ζητά βοήθεια δίχως να τραβά την προσοχή, που ανεβαίνει δίπλα σε όλους και παύει να περπατά δίχως παρέα.
https://www.instagram.com/p/B3_2_PEFwHL/
Μπαρ, εστιατόρια, μουσικές σκηνές, εξοχικά, εκδόσεις και περιοδικά. Χώροι που βρίσκονται παντού. Χώροι που φαντάζεσαι πως θα μοιάζουν αλλιώς σε μια παλιά Νεα Υόρκη. Χώροι που θα ήθελες να επισκεφτείς, αν μπορούσες να ταξιδέψεις σε μια vintage εποχή, μα το αδύνατο στέκεται τροχοπέδη στη μεταφορά σου. Η φαντασία σου από την άλλη, ή μια αψεγάδιαστη μορφή τέχνης στέκονται σύμμαχοι σου, διαδηλώνοντας για την ανάγκη τους να ξεδιψάσουν σε μια άλλη εποχή, διαφορετική, λιγότερο αλατισμένη. Μια περίοδος που σε μουδιάζει, ώστε να μπορείς να δεχτείς κάθε κεραυνό ζάχαρης ή καταιγίδα πίκρας. Αναρωτιέσαι: άραγε τώρα, γιατί σταμάτησαν τα παυσίπονα της ζωής;
https://www.instagram.com/p/B4AGmCapbmv/
Ο Amor Towles νοσταλγεί μαζί σου μια χρονική γυάλα, που ποτέ δεν είδες, μα σου επιτρέπει να βυθιστείς μέσα της. Και θα σου πρότεινα να το κάνεις. Τα κτίρια ίσως να ήταν χαμηλότερα, τα πάρκα λίγο πιο πράσινα κι οι άνθρωποι λιγότερο θα σύγκρουαν τους βιαστικούς, άκαμπτους ώμους τους στον καθημερινό μαραθώνιο, που είχε άλλη μια υποχρέωση μετά την κορδέλα. Ωστόσο, ο έρωτας κι η νεότητα είναι παγάκια που θα φοβάσαι μην λιώσουν είτε χειμώνας είναι είτε άνοιξη, είτε 1900 είτε 2050. Συστατικά εύπλαστα, που σαν ραγίσουν, μπορούν να γίνουν δάκρυα το χειμώνα ή στεγνά ρυάκια το καλοκαίρι. Ο Amor αναφέρει: «Αν ερωτευόμαστε μόνο τους ανθρώπους που είναι ιδανικοί για μας, τότε δεν θα γινόταν τόση φασαρία για τον έρωτα».

Το βιβλίο "Καλή Κοινωνία" του Amor Towles, Κυκλοφορεί από τις Eκδόσεις Διόπτρα