Αλμπέρ Καμύ: «Ξέρω μόνο ένα καθήκον, και αυτό είναι το να αγαπώ»

Επαναστάτης και ρομαντικός. Διαχρονικός και πάντα επίκαιρος. Από τους πιο αγαπημένους, δημοφιλείς και πολυδιαβασμένους σύγχρονους πνευματικούς ανθρώπους και φιλοσόφους. Βαθιά στοχαστικός και με αίσθημα δικαίου, διατύπωσε μερικές από τις πιο σημαντικές αλήθειες για το νόημα της ζωής και το ήθος, εκφράζοντας πανανθρώπινους προβληματισμούς.

Ο Αλμπέρ Καμύ (Albert Camus) γεννήθηκε στην Αλγερία στις 7 Νοεμβρίου 1913 και πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1960. Ήταν Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, ένας από τους πιο δημοφιλείς φιλόσοφους του 20ου αιώνα, και ένας από τους ιδρυτές του παραλογισμού. Ήταν επίσης ιδρυτής του Theatre du Travail (1935), για το οποίο δούλεψε ως σκηνοθέτης, διασκευαστής και ηθοποιός. Χρωστά σχεδόν εξίσου τη φήμη του στα μυθιστορήματά του Ο Ξένος και Η Πανούκλα, στα θεατρικά του έργα Καλιγούλας και Οι δίκαιοι και τέλος στα φιλοσοφικά του δοκίμια Ο Μύθος του Σίσυφου και Ο επαναστατημένος άνθρωπος. Τιμήθηκε το 1957 με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, θυμόμαστε μερικές από τις χαρακτηριστικές του φράσεις:

«Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη όταν κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι».

«Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις έναν ανελεύθερο κόσμο είναι να γίνεις τόσο απόλυτα ελεύθερος που η ίδια σου η ύπαρξη να είναι μια πράξη εξέγερσης».

«Θα προτιμούσα να ζήσω τη ζωή μου σαν να υπάρχει Θεός και να πεθάνω για να μάθω ότι δεν υπάρχει, παρά να ζήσω σαν να μην υπάρχει και να πεθάνω για να ανακαλύψω ότι υπάρχει».

«Ένας άνθρωπος χωρίς ηθική είναι ένα άγριο θηρίο λυμένο σε αυτόν τον κόσμο».

«Κανείς δεν συνειδητοποιεί ότι μερικοί άνθρωποι ξοδεύουν τεράστια ενέργεια απλώς για να είναι φυσιολογικοί».

«Ποτέ δεν θα είσαι ευτυχισμένος αν συνεχίσεις να αναζητάς σε τι συνίσταται η ευτυχία. Δεν θα ζήσεις ποτέ αν ψάχνεις το νόημα της ζωής».

«Ευλογημένες είναι οι καρδιές που μπορούν να λυγίσουν - δεν θα σπάσουν ποτέ».

«Χωρίς πολιτισμό, και τη σχετική ελευθερία που συνεπάγεται, η κοινωνία, ακόμη και όταν είναι τέλεια, δεν είναι παρά μια ζούγκλα. Γι' αυτό κάθε αυθεντική δημιουργία είναι ένα δώρο στο μέλλον».

«Η ευημερία, ιδιαίτερα του λαού, ήταν πάντα το άλλοθι των τυράννων».

«Η ελευθερία δεν είναι παρά μια ευκαιρία να γίνεις καλύτερος».

«Στο βάθος του χειμώνα έμαθα επιτέλους ότι υπήρχε μέσα μου ένα ακατανίκητο καλοκαίρι».

«Η ομορφιά είναι ανυπόφορη, μας οδηγεί στην απόγνωση, προσφέροντάς μας για ένα λεπτό την αναλαμπή μιας αιωνιότητας που θα θέλαμε να απλώσουμε σε όλο τον χρόνο».

«Οι άνθρωποι πρέπει να ζουν και να δημιουργούν. Ζήστε μέχρι δακρύων».

«Η ανάγκη να έχεις δίκιο είναι σημάδι ενός χυδαίου μυαλού».

«Τίποτα δεν είναι πιο αξιοθρήνητο από τον σεβασμό που βασίζεται στον φόβο».

«Όσοι δεν έχουν το θάρρος θα βρίσκουν πάντα μια φιλοσοφία που να τους δικαιολογεί».

«Ο ίδιος ο αγώνας προς τα ύψη αρκεί για να γεμίσει την καρδιά ενός ανθρώπου. Μπορεί να φανταστεί κανείς τον Σίσυφο ευτυχισμένο».

«Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να δίνεις τα πάντα στο παρόν».

«Κάθε πράξη εξέγερσης εκφράζει μια νοσταλγία για την αθωότητα και μια έκκληση στην ουσία της ύπαρξης».

«Είναι απαραίτητο να ερωτευτείς... έστω και μόνο για να δώσεις άλλοθι σε όλη την τυχαία απόγνωση που θα νιώσεις έτσι κι αλλιώς».

«Μια ένοχη συνείδηση ​​πρέπει να ομολογήσει. Ένα έργο τέχνης είναι μια ομολογία».

«Τι είναι όμως η ευτυχία εκτός από την απλή αρμονία μεταξύ ενός ανθρώπου και της ζωής που κάνει;»

«Το κακό που υπάρχει στον κόσμο σχεδόν πάντα προέρχεται από άγνοια, και οι καλές προθέσεις μπορεί να κάνουν τόσο κακό όσο και η κακία, αν δεν έχουν κατανόηση».

«Ξέρω μόνο ένα καθήκον, και αυτό είναι να αγαπώ».

«Η πραγματική αρχοντιά βασίζεται στην περιφρόνηση, το θάρρος και τη βαθιά αδιαφορία».

«Η γοητεία είναι ένας τρόπος να λάβετε την απάντηση “Ναι” χωρίς να κάνετε μια σαφή ερώτηση».