Tέλος τα ψέματα...

Πώς να κάνουμε την περιπέτεια που ζούμε ευκαιρία για να βελτιώσουμε ουσιαστικά τη ζωή μας

Αγγελική Λάλου

«Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός» λέει ο Τ.Σ. Έλιοτ στην «Έρημη Χώρα» και συγκεκριμένα στο «Η ταφή του νεκρού». Κι εμείς έχουμε ήδη ζήσει έναν σκληρό Μάρτη που μας «έκαψε» κι άφησε σημάδι είτε είχαμε βάλει στο χέρι μαρτάκι είτε όχι – και σίγουρα το σημάδι του δεν είναι επιφανειακό και δεν έχει να κάνει με τον ήλιο…

Με αμηχανία υποδεχόμαστε την πρώτη μέρα του νέου μήνα. Με φόβο και συγκρατημένη αισιοδοξία. Φόβο γιατί δεν ξέρουμε τι μέλει γενέσθαι. Αισιοδοξία γιατί πόσο χειρότερα μπορεί να γίνουν τα πράγματα…

Επειδή όμως όταν νομίζεις ότι τα πράγματα πάνε να φτιάξουν κι αρχίζεις να χαλαρώνεις λίγο την εσωτερική πίεση κι εγρήγορση – εκεί είναι που χειροτερεύει η κατάσταση και φτάνει στο peak της.

 

Άλλωστε κι ο ίδιος ο κορωνοϊός κι ο τρόπος που κάνει την εμφάνισή του και το πώς εξελίσσεται τονίζει ακριβώς το παραπάνω μάθημα. Εμφανίζεται σαν ένα απλό κρυολόγημα, με ήπια συμπτώματα, χειροτερεύει, κάνει μια μικρή παύση ή καλυτέρευση, για να επιστρέψει για μια ακόμα, πολύ δριμύτερη αναμέτρηση.

Ωστόσο ο κορωνοϊός μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνος -ίσως και περισσότερο- όταν είναι εντελώς ασυμπτωματικός. Όταν είναι 100% αυτό που λέμε αόρατος εχθρός. Σε κάνει να αμφισβητείς για τα πάντα. Για όλους και για όλα. Σε κάνει καχύποπτο, ανασφαλή, υπερπροστατευτικό.

Αλλά μήπως σε κάνει -μας κάνει- κι ένα τσικ πιο υπεύθυνο; Με το αίσθημα και την έννοια της ευθύνης να αποκτά νέα υπόσταση και ουσιαστική σημασία.

Ο νέος ιός δεν ξέρω αν έρχεται ως θεία τιμωρία – έτσι κι αλλιώς έχεις πειστεί (είτε πιστεύεις στον Θεό είτε όχι) ότι ο παράδεισος και η κόλαση είναι εδώ – είμαστε εμείς και οι άλλοι – ενίοτε είμαστε ο ίδιος μας ο εαυτός – η καλή και η κακή εκδοχή του ίδιου νομίσματος. Ή αν πρόκειται για εκδίκηση και φυσική συνέπεια της φύσης. Ή απλώς μια πίστα μπόνους στο παιχνίδι που λέγεται ζωή και που ή θα χάσουμε στο τέλος της δοκιμασίας ή θα κερδίσουμε μερικές ζωές ακόμα μπόνους για ό,τι ακολουθήσει.

Ό,τι και να ισχύει, ωστόσο, η μοιρολατρία είναι κάτι που δεν του ταιριάζει. Αντίθετα, καλεί σε μια νέα ευθύνη και σε μια υπεύθυνη στάση. Κι επειδή έχει καταλάβει ότι δεν είμαστε για πολλά βήματα και πολλούς ρόλους, προσπαθεί να απλοποιήσει όσο μπορεί τις διαδικασίες – όχι αναδεικνύοντας τον ρόλο της εξειδίκευσης (το να είμαστε οι καλύτεροι σε ένα μόνο πράγμα) αλλά φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο την έννοια της αυτάρκειας. Είτε σε επίπεδο χωρών είτε σε ατομικό επίπεδο.

 

 

 

Ο καθένας υπεύθυνος για τον εαυτό του και το σπίτι του – σαν να πρέπει να κρατήσει αλώβητο απ’ αυτόν τον αόρατο εχθρό μόνο αυτό. Τον εαυτό του και τη ζωή του. Να επιλέξει τα όπλα του, τα εφόδια, τους συμμάχους, και να καταστρώσει ένα σχέδιο – χωρίς να έχει την πολυτέλεια ενός σχεδίου βήτα. Αυτό το έργο δεν δίνει τη δυνατότητα επανάληψης ή πρόβας.

Σε καλεί να αναθεωρήσεις τον κόσμο σου, τις επιλογές σου, τις προτεραιότητές σου, το πού βρίσκεσαι και το πού θες να πας. Καλεί τους εγωιστές να πάψουν να είναι τόσο εγωιστές και να αρχίσουν να σκέφτονται και τους άλλους. Να πάψουν να θεωρούν τον εαυτό τους το κέντρο του κόσμου. Αλλά καλεί και όσους βοηθάνε τους άλλους παραμελώντας τον εαυτό τους και τις ανάγκες τους, να σταματήσουν να το κάνουν αυτό. Να συνεχίζουν να βοηθάνε, αλλά να αρχίζουν να προσέχουν τον εαυτό τους με την ίδια προσοχή και να αρχίζουν να αφουγκράζονται λίγο καλύτερα τις ανάγκες τους…

Σε καλεί επίσης να είσαι ειλικρινής. Να σταματήσεις να λες ψέματα. Στους άλλους και κυρίως στον εαυτό σου. Σε καλεί να απλοποιήσεις τη ζωή σου. Σε καλεί να ξεσκαρτάρεις, να απαλλαγείς από τα βάρη. Να γίνεις ανάλαφρος.

 

 

 

Σε καλεί να είσαι ο εαυτός σου. Χωρίς φτιασίδια, χωρίς πανοπλία, χωρίς μάσκα…

Θα το αντέξεις;

 

 

 

About us

allYOU

Φρέσκο (ολόφρεσκο), δικό σου (καταδικό σου) site:
allyou.gr. Δηλαδή όλη εσύ, όλα εσύ. Όλα για σένα, όλα από σένα.

Ποιοι είμαστε

Top
0
Shares

Σου αρέσει αυτό που διάβασες;

Ακολούθησέ μας στα social. Κάνε κλικ σε ένα από τα εικονίδια!

0
Shares