JOMO is the new cool: Πώς έμαθα να λέω «Όχι» και ανακάλυψα την απόλυτη ευτυχία του να χάνω τα πάντα

Είναι Παρασκευή βράδυ. Έξω βρέχει εκείνη την ενοχλητική, ψιλή βροχή που καταστρέφει το ίσιωμα σε τρία δευτερόλεπτα. Το κινητό μου χτυπάει επίμονα. Στην οθόνη αναβοσβήνει το όνομα της «κολλητής» μου από το γραφείο. Ξέρω τι θέλει. Έχουμε κανονίσει ποτό για τα γενέθλια μιας άλλης κοπέλας, που ξέρω ελάχιστα, σε ένα μπαρ που παίζει μουσική τόσο δυνατά που πρέπει να ουρλιάζεις για να πεις «καλησπέρα».

Το σώμα μου είναι βυθισμένο στον καναπέ. Φοράω τις πιο άσχημες αλλά άνετες φόρμες μου. Έχω ξεβάψει το μισό πρόσωπο. Και νιώθω εκείνο τον γνωστό κόμπο στο στομάχι. Τον κόμπο της ενοχής. «Πρέπει να πας», μου λέει η φωνή στο κεφάλι μου. «Θα παρεξηγηθούν. Όλοι θα είναι εκεί. Θα χάσεις τη φάση».

Για χρόνια, αυτή η φωνή κέρδιζε. Ήμουν το κλασικό θύμα του FOMO (Fear Of Missing Out). Ο φόβος ότι αν δεν είμαι παντού, αν δεν πω «ναι» σε όλα, θα ξεχαστώ, θα μείνω στην απέξω, ή απλώς θα χάσω κάτι συναρπαστικό που θα συζητιέται την επόμενη μέρα. Έτσι, έβαζα τα τακούνια μου, έβαζα το ψεύτικο χαμόγελό μου και σερνόμουν σε εξόδους που με άδειαζαν ψυχικά.

Μέχρι που φέτος, κάτι άλλαξε. Κοίταξα το κινητό, πήρα μια βαθιά ανάσα και έστειλα το μήνυμα: «Κορίτσια, περάστε τέλεια, εγώ δεν θα τα καταφέρω απόψε». Πάτησα «Αποστολή». Έβαλα το κινητό σε λειτουργία «Μην ενοχλείτε». Και ξαφνικά, ένιωσα ένα κύμα ευφορίας να με πλημμυρίζει. Δεν ήταν απλώς ανακούφιση. Ήταν χαρά. Ήταν JOMO: The Joy Of Missing Out. Η Χαρά του να Χάνεις Πράγματα.

Τι είναι πραγματικά το JOMO;

Το JOMO δεν είναι αντικοινωνικότητα. Δεν είναι κατάθλιψη. Είναι η συνειδητή, γενναία επιλογή να πεις «όχι» στον θόρυβο του κόσμου για να πεις ένα τεράστιο «ναι» στον εαυτό σου. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι το να βρίσκεσαι στο σπίτι σου, με ένα βιβλίο, ένα κρασί ή απλώς κοιτώντας το ταβάνι, δεν είναι «χαμένος χρόνος». Είναι χρόνος που κερδίζεις πίσω.

Ζούμε σε μια εποχή υπερ-πληροφόρησης και υπερ-δικτύωσης. Τα social media μας βομβαρδίζουν με εικόνες ανθρώπων που περνάνε «καλύτερα από εμάς». Ταξίδια, πάρτι, δείπνα. Μας έχουν εκπαιδεύσει να πιστεύουμε ότι μια ήσυχη ζωή είναι μια βαρετή ζωή. Το JOMO έρχεται να μας πει ότι η ησυχία είναι η νέα πολυτέλεια.

Το σύνδρομο του «Καλού Κοριτσιού» και πώς να το νικήσεις

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στο να υιοθετήσω το JOMO ήταν η ενοχή. Ως γυναίκες, έχουμε εκπαιδευτεί να είμαστε οι «people pleasers». Να είμαστε διαθέσιμες, ευχάριστες, κοινωνικές. Το να αρνηθείς μια πρόσκληση φαντάζει αγένεια.

Όμως, κατάλαβα κάτι σκληρό αλλά λυτρωτικό: Κάθε φορά που έλεγα ένα «ναι» στους άλλους ενώ ήθελα να πω «όχι», έλεγα ένα βροντερό «όχι» στις δικές μου ανάγκες. Στερούσα από τον εαυτό μου την ξεκούραση. Ξόδευα χρήματα που δεν ήθελα να χαλάσω. Ξόδευα ενέργεια σε συζητήσεις που με άφηναν αδιάφορη.

Το JOMO απαιτεί να επαναπροσδιορίσεις τα όριά σου. Δεν χρειάζεται να πεις ψέματα ότι έχεις πυρετό για να μείνεις σπίτι. Μπορείς απλώς να πεις: «Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση, αλλά χρειάζομαι χρόνο για να φορτίσω τις μπαταρίες μου». Οι άνθρωποι που σε αγαπούν πραγματικά, θα το καταλάβουν. Οι άλλοι; Ε, ίσως δεν χρειάζεται να είναι στον στενό σου κύκλο.

Πώς μοιάζει μια βραδιά JOMO;

Επιτρέψτε μου να σας περιγράψω το βράδυ εκείνης της Παρασκευής. Αφού έστειλα το μήνυμα, έκανα ένα καυτό μπάνιο με άλατα (από αυτά που φύλαγα για «ειδικές περιστάσεις» - μαντέψτε, η ειδική περίσταση ήμουν εγώ). Φόρεσα τις καθαρές μου πιτζάμες. Έφτιαξα ποπ κορν. Δεν μπήκα στο Instagram να δω stories από το πάρτι. Δεν με ένοιαζε. Διάβασα 50 σελίδες από το βιβλίο που είχε πιάσει σκόνη στο κομοδίνο μου. Κοιμήθηκα στις 11. Το επόμενο πρωί ξύπνησα χωρίς hangover, χωρίς μαύρους κύκλους και γεμάτη ενέργεια. Ένιωθα ότι είχα κάνει το καλύτερο δώρο στο σώμα και στο μυαλό μου.

Γιατί το χρειάζεσαι κι εσύ

Αν νιώθεις ότι τρέχεις συνεχώς πίσω από τις εξελίξεις, αν νιώθεις ότι η κοινωνική σου ζωή είναι μια λίστα υποχρεώσεων αντί για απόλαυση, τότε το JOMO είναι για σένα.

1. Επιλεκτικότητα: Το JOMO σε μαθαίνει να είσαι επιλεκτική. Όταν τελικά βγεις, θα είναι επειδή το θέλεις πραγματικά, με ανθρώπους που λατρεύεις. Και τότε, θα περάσεις φανταστικά γιατί θα είσαι «παρούσα».
2. Αυτογνωσία: Όταν σταματάς να κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι, αρχίζεις να κοιτάς τι θέλεις εσύ. Ανακαλύπτεις χόμπι, σκέψεις και επιθυμίες που είχαν χαθεί στη βαβούρα.
3. Ψυχική Ηρεμία: Η απεξάρτηση από την ανάγκη για επιβεβαίωση μέσω της κοινωνικής παρουσίας είναι η απόλυτη ελευθερία.

Η νέα μου πραγματικότητα

Πλέον, το Σαββατοκύριακό μου δεν κρίνεται από το πόσα stories ανέβασα, αλλά από το πόσο ξεκούραστη νιώθω τη Δευτέρα. Το JOMO δεν σημαίνει να απομονωθείς. Σημαίνει να συνδεθείς ξανά με τον εαυτό σου. Σημαίνει να απολαμβάνεις τη στιγμή που ζεις, χωρίς να ανησυχείς για τη στιγμή που χάνεις κάπου αλλού.

Οπότε, την επόμενη φορά που θα νιώσεις την πίεση να βγεις ενώ δεν το θέλεις, θυμήσου: Η ευτυχία δεν βρίσκεται πάντα εκεί έξω, στο φασαριόζικο μπαρ. Μερικές φορές, βρίσκεται κάτω από μια κουβέρτα, με το κινητό στο αθόρυβο και την ψυχή σου στη διαπασών.

Καλώς ήρθατε στην εποχή της χαρούμενης απουσίας. Είναι υπέροχα εδώ.

Μπορεί να σε ενδιαφέρει

Διάβασε ακόμα

Ταυτίστηκα με τη Wednesday και το FOBI της – έχω κι εγώ αυτό το σύνδρομο, δεν ντρέπομαι και δεν υποφέρω καθόλου!