Σαββατοκύριακο σημαίνει εκπληρώνω τις δικές μου προσδοκίες, όχι των άλλων

Ήδη από τα μισά της εβδομάδας βλέπεις να περνούν μπροστά από την αρχική σου οι προσεχείς εκδηλώσεις (μέσω zoom), άκουσες να ψιθυρίζεται μεταξύ των συναδέλφων σου κάτι για τριήμερο ενώ οι φίλοι σου στην ομαδική συνομιλία έχουν αποφασίσει για τα κρουασανάκια πραλίνας που θα κατασπαράξουν μετά το ξενύχτι σας την Παρασκευή.

Εσύ εν τω μεταξύ έχεις ήδη αρχίσει να αγχώνεσαι, έχεις σκεφτεί πάνω από τέσσερις δυνατές δικαιολογίες για να αποφύγεις τα πάντα κι έχεις εναρμονιστεί τόσο καλά με τη σκέψη σου ώστε σιγά σιγά αισθάνεσαι τον πονοκέφαλο που θα πλασάρεις ως αφορμή τη Παρασκευή, για να μείνεις στο κρεβάτι σου βλέποντας Netflix και καταβροχθίζοντας μαργαρίτα.

Η Παρασκευή έφτασε, είπες το αντίο στο γραφείο και ξεκίνησε μέσα σου η πάλη για το αν μισείς περισσότερο τη Κυριακή που θα οδύρεσαι επειδή ακολουθεί η Δευτέρα ή τη Παρασκευή για όλα τα Χ που θα δώσεις στον κόσμο και θα φανείς (;) για άλλη μία φορά απροσάρμοστη. Αυτό όμως που δεν αναρωτήθηκες μέχρι τώρα είναι αν όντως είναι κάτι τόσο αφύσικο το να θες να περάσεις το χρόνο σου είτε μόνη σου είτε κάπου όχι τόσο φαντασμαγορικά. Έχουμε ταυτίσει την έννοια ''σαββατοκύριακο'' με κλαμπ, μεγάλα πάρτι ή εμπορικά κέντρα και όποιος αποκλίνει θεωρείται ξενέρωτος ή εκτός εποχής. Μπορεί οι ιστορίες που βλέπεις στο Instagram να φαίνονται συναρπαστικές (και όντως να είναι), αυτό δε σημαίνει όμως ότι πρέπει να αισθάνεσαι ένοχα επειδή σου αρέσουν διαφορετικά πράγματα. 

Το σαββατοκύριακο δεν είναι αφορμή για να αναμοχλεύεις κόμπλεξ (που πολλές φορές δεν είναι δικά σου αλλά αυτοδημιούργητα) ή να αισθάνεσαι μίζερα ενώ κάνεις όντως πράγματα που αγαπάς, όπως το να μη μιλάς σε άνθρωπο ή να μιλάς αλλά πολύ επιλεγμένα. Δεν μας φταίει πραγματικά η Κυριακή, αλλά το γεγονός ότι δεν γεμίσαμε όπως μας άρεσε τις δύο ημέρες αυτές που υπάρχουν για να μπουστάρουμε για τη Δευτέρα...

Το ερώτημα που αξίζει να θέσεις στον εαυτό σου αυτό το Σάββατο, πριν ετοιμαστείς με τα χίλια ζόρια για βραδινό ποτό ή προτού φορέσεις το προσωπείο της χαράς (ενώ στο αυτοκίνητο μετάνιωνες χιλιόμετρο το χιλιόμετρο για την επίσκεψη που είσαι καθ' οδόν), είναι ποιανού τις προσδοκίες εκπληρώνεις.

Μερικά tips που θα σε βοηθήσουν να αναγνωρίζεις τί αληθινά θες:

1. Κάνε χώρο στον εαυτό σου

Δεν είναι καταδικαστέο να μη θες να απαντήσεις το τηλέφωνο ούτε το να βάλεις σίγαση στο Messenger. Όλα είναι ανθρώπινα. Η Παρασκευή ήρθε και σου ανήκει όπως και οι επόμενες δύο ημέρες (τα'παμε). Πείτε τα με τον εαυτό σου και κάνε επιτέλους με τους ρυθμούς που εσύ θες όλα όσα αμελούσες όλη τη βδομάδα... Και μη ξεχνάς ότι όταν χαλαρώνουμε ακούμε πιο δυνατά τις ανάγκες μας.

2. Κάνε πράγματα που σου έλειψαν

Είναι ένα 6ωρο οδοιπορικό σε γειτονιές που σε αποφορτίζουν; Είναι το πάθος σου για τη ζαχαροπλαστική που μπαίνει σε mute τις προηγούμενες  7; Είναι η ανάγκη σου να παίξεις πιάνο για τρείς ώρες όπως τότε που ήσουν παιδί; Κάντο, ο χρόνος σου ανήκει μόνο σε εσένα!

3. Δες όσους θες πραγματικά να δεις

Δεν είναι υποχρέωση ένας καφές ή μία μπύρα. Αποκλειστικό κριτήριο για να δεις κάποιους ανθρώπους είναι πρώτα από κάθε άλλη ανάγκη, να θες να τους δεις. Τί κατάλαβες που έδωσες ξανά το χρόνο σου σε εκείνον τον τύπο που σου μιλούσε συνέχεια για τις επιτυχίες της δουλειάς του; Δες τις προτεραιότητές της ψυχής σου και θα ευτυχήσεις.

4. Μην πας με το ρεύμα

Το brunch μπορεί να έιναι η απόλυτη τάση της Κυριακής. Για ποιόν, όμως; Για κάποιον που πραγματικά το απολαμβάνει. Μη ντρέπεσαι να παραδεχτείς στον εαυτό σου ότι προτιμάς φρέντο στο πλαστικό και περπάτημα στη θάλασσα. Και μη ξεχνάς ότι μόνο τα ψόφια ψάρια πάνε με το ρεύμα.

Καλό σαββατοκύριακο, όπως το' θες...