Πρώτο καλοκαίρι χώρια

Δεν νοείσαι καλοκαίρι χωρίς το παιδάκι σου. Να το αγκαλιάζεις, να το φιλάς, να σου γκρινιάζει, να βαριέται. Κι όμως πρέπει να το αποχωριστείς.

Όταν δουλεύεις και η άδεια αργεί, τι κάνεις με το παιδί; Εάν είσαι από τις τυχερές που έχεις γονείς ή πεθερικά στο χωριό, είναι μονόδρομος. Θα πάει εκεί για να περάσει ωραία!

Και η καρδιά σου σφίγγεται. Και περιμένεις το πρώτο τηλεφώνημα. Να σου πει Μαμά, έλα να με πάρεις, Μαμά, θέλω να γυρίσω. 

Και αυτό ούτε καν στο τηλέφωνο δεν βγαίνει. Περνάει τέλεια. Χωρίς εσένα. Δύσκολο να το διαχειριστείς. Πρέπει όμως. Για το καλό του.

Καμιά φορά, ακόμα και τα πιο απλά γίνονται στο κεφάλι μιας μαμάς τεράστια. Θέλει λίγη προσπάθεια για να συνειδητοποιήσουμε ότι στη ζωή θα υπάρξουν και οι αποχωρισμοί. 

Εξάλλου, το παιδί δεν θα πάει ούτε σε ένα ξένο περιβάλλον ούτε σε ανθρώπους που δεν ξέρει. Θα πάει εκεί που θα βρει άπλετη αγάπη, κανάκεμα, και εμπειρίες αξέχαστες (ψάρεμα με τον παππού; Ουάου!).

Το θέμα είναι μάλλον δικό μας. Όταν γυρίζουμε από τη δουλειά και το σπίτι είναι άδειο. Όταν βρισκόμαστε ξαφνικά μόνες με τον σύντροφό μας. 

Κάνε ένα κλικ στο μυαλό σου, μόνο έτσι θα περάσετε όλοι υπέροχα!