Θα ήθελες να τα βλέπεις έτσι, αλλά η πραγματικότητα απέχει κατά πολύ. Και τώρα τι κάνεις;

Όχι μόνο δεν είναι τόσο αγαπημένα, αλλά το μεγαλύτερο παιδί σου κάνει συχνές "επιθέσεις" στο μικρότερο (και όχι από αγάπη); Η δική σου στάση θα ελέγξει την επιθετικότητα του μικρού σου«δυνάστη». 

Καταρχάς, θα πρέπει να κατανοήσεις (και να "δικαιολογήσεις") την στάση του πρωτότοκου παιδιού σου: η ζήλια είναι ένα συναίσθημα πολύ συχνό στα παιδιά που αποκτούν αδερφάκι, καθώς αισθάνονται ότι χάνουν τα "πρωτεία" στην αγάπη σου. Από εκεί και πέρα, αντί να τον τιμωρείς εκ των υστέρων, προσπάθησε να προλάβεις τις προθέσεις του. Κάθε φορά που βλέπεις ότι είναι έτοιμο να επιτεθεί, να παρέμβεις με αυστηρότητα. Τόνισέ του με πράξεις και λόγια πόσο ξεχωριστό είναι για εσένα, πόσο περήφανη σε κάνει, αλλά και πόσα προνόμια έχει σε σχέση με το μικρό του αδερφάκι.