Δεν δίνω την κούκλα μου, σου λέω

Μεγαλώνεις το παιδί σου με αξίες και αρχές. Του μαθαίνεις από πολύ μικρό ότι είναι τόσο ωραίο να μοιραζόμαστε, από το φαγητό μας και τα παιχνίδια μας μέχρι τα ρούχα μας - τα πάντα εκτός από την αγάπη μας που δεν μοιράζεται με τίποτα. 

Και φτάνει η ώρα που έρχεται σπίτι μια φίλη σου με το συνομήλικο παιδάκι της, να παίξουν αυτά, να τα πείτε εσείς. 

Είναι η αμήχανη στιγμή που το παιδί σου δεν δίνει ούτε μία κούκλα από τις 15 που έχει στο άλλο παιδάκι για να παίξει. Που τις κρατάει όλες σφιχτά στην αγκαλιά της και λέει «Δεν δίνω τίποτα, είναι δικές μου!». 

Θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί ή όχι;

Δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα σε παρόμοιες καταστάσεις, που σίγουρα έχεις ζήσει εάν έχεις νήπιο. 
Το ότι το παιδάκι σου δεν μοιράζεται δεν είναι μεμπτό σε αυτή την ηλικία. Αυτό που μαθαίνει τώρα είναι η ιδιοκτησία και πώς την προστατεύουμε. Ένα μάθημα που πρέπει να περάσει για να προχωρήσει παρακάτω. 

Όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα θα καταλάβει τι σημαίνει μοιράζομαι. Και λίγο αργότερα, θα καταλάβει τι σημαίνει δίνω χωρίς να μου ζητάνε.

Τώρα άφησέ το να περάσει την εγωιστική φάση της ιδιοκτησίας χωρίς να το πιέζεις, χωρίς να το αναγκάζεις να κάνει κάτι διαφορετικό, χωρίς να το μαλώνεις. Δεν είναι η καλύτερη φάση του κόσμου, αλλά νήπιο μεγαλώνεις, θαρρώ το ξέρεις ήδη.