Γιατί μου αρέσει να ψήνω με την κόρη μου

Κατά τη διάρκεια των γιορτών είναι τόσο πολλά αυτά που θέλουμε να κάνουμε με την κόρη μου που στο τέλος ούτε τα μισά της λίστας δεν καταφέρνουμε.

Υπάρχουν όμως και προτεραιότητες. Μία από αυτές είναι το έθιμο που τηρούμε πιστά κάθε χρόνο:

Φτιάχνουμε χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια και μελομακάρονα μαζί με τις θείες της και τις γιαγιάδες. 

Πωπω, κόπος, θα μου πεις. Και έξοδα- γιατί πιο πολύ σου στοιχίζουν τα υλικά παρά να πας στον φούρνο της γειτονιάς να τα πάρεις έτοιμα.

Με τα ετοιματζίδικα όμως δεν μυρίζει το σπίτι Χριστούγεννα. Όσα τέλεια κεριά κι αν ανάψεις. 

Δεν μαζεύονται οι συγγενείς να φορέσουν τα σκουφιά και τα κερατάκια του τάρανδου ακούγοντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια. 

Δεν γεμίζουν τα εορταστικά κουτιά ή τα τάπερ με γλυκά φτιαγμένα από τα χεράκια μας, για να μοιραστούν.  

Δεν δημιουργείς καμία ανάμνηση στο παιδί σου πηγαίνοντας απλά στον φούρνο και ψωνίζοντας. 

Οι αναμνήσεις θέλουν έθιμα, θέλουν αγαπημένα πρόσωπα, τραγούδια, χέρια μέσα στις ζύμες.

Και όσο περίεργο κι αν σου φανεί, ανάμεσα σε όλα όσα κάνουμε με την κόρη μου, και είναι πολλά, αυτές οι στιγμές στο σπίτι με τον φούρνο να ψήνει τα πιο μυρωδάτα μελομακάρονα, αυτές είναι που αγαπάει πιο πολύ.