Γιατί παλιά οι γάμοι κρατούσαν χρόνια

Ναι, όλα έχουν αλλάξει. Η θέση της γυναίκας, η οικονομική και κοινωνική της ανεξαρτησία, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε το σεξ. Ευτυχώς σχεδόν τίποτε δεν έχει παραμείνει από τις αγγυλώσεις και τα ταμπού του παρελθόντος, που έβαζαν σε δεύτερη μοίρα την προσωπικότητα και τα θέλω της γυναικείας αξιοπρέπειας.

Όμως με ολίγη διπλωματία και ολίγη καλή θέληση, μπορεί το concept της παλιάς σχολής, να ωφελήσει την αρμονική λειτουργία και κυρίως τη διάρκεια μιας σχέσης.

Υποχωρώ όχι από αδυναμία όπως παλιά, αλλά από δύναμη:  το να κάνεις ένα βήμα πίσω και να μην στυλώνεις τα πόδια σε κάθε διαφωνία, μπορεί να σε βοηθήσει να πας παρακάτω. Η δύναμη και η ευφυία ενός ανθρώπου δεν είναι μόνο να βγαίνει από πάνω, αλλά να ξέρει πότε θα υποχωρήσει και πότε θα ζητήσει συγγνώμη.

Ο άντρας έχει το επάνω χέρι: αυτό εξαρτάται από την κάθε σχέση. Άλλες φορές έχει το επάνω, άλλες το κάτω. Αν όμως θέλεις να έχεις μια πολύ πιο εύκολη ζωή, μπορείς να τον αφήνεις να πιστεύει οτι εκείνος κάνει κουμάντο. Και στο κάτω κάτω ας κάνει και σε μερικά μικροπράγματα κουμάντο, είναι και πιο ξεκούραστο…

Η γυναίκα στο σπίτι, ο άντρας στη δουλειά: πραγματικά θαυμάζω τις γυναίκες που δεν δουλεύουν και έχουν και λίγο χρόνο για τον εαυτό τους και κυρίως δεν νιώθουν καθόλου άσχημα με αυτό. Εμείς οι υπόλοιπες ακόμη και σε περίοδο που είμαστε στο ταμείο ανεργίας, έχουμε τόσες τύψεις που δεν δουλεύουμε και δεν έχουμε την οικονομική μας  ανεξαρτησία, που δεν μπορούμε να απολαύσουμε τον ελεύθερό μας  χρόνο.

Πάντως μετά από τόσα χρόνια σε δύσκολα πόστα και άλλα τόσα χρόνια με λίγη, ή καθόλου δουλειά, όσο κι αν δεν θέλω να το παραδεχτώ ούτε στον εαυτό μου, τον καιρό που έχω χρόνο να κάτσω λίγο στο σπίτι και να μαγειρέψω και κανένα φαγάκι και να προλάβω και καμιά εξωτερική δουλειά, όλα πηγαίνουν ρολόϊ. Όταν δουλεύω νύχτα μέρα, όσο και να βοηθούν οι άλλοι, το σπίτι και η ζωή μας εκτροχιάζεται. Και έχω και συνέχεια νεύρα.

Η περιποίηση του συντρόφου: εντάξει δεν λέμε να μπαίνει στο σπίτι κι εσύ να ετοιμάζεις λεκάνη για να του πλύνεις τα πόδια, αλλά  όταν έχουμε τα κέφια μας και φτιάχνουμε ένα ωραίο σπιτικό φαγητό, ή προλαβαίνουμε να φροντίσουμε λίγο παραπάνω τον σύντροφό μας, δεν νιώθεις οτι το εκτιμάει και το χαίρεται;

Να τον αφήνεις να νιώθει αρσενικό: ο ευνουχισμός του άνδρα ξεκινάει από την Ελληνίδα μάνα και συνεχίζεται με την Ελληνίδα σύζυγο. Και ναι, νομίζω οτι όλες το κάνουμε. Έτσι έχουμε προγραμματιστεί και αντίστοιχα και οι αρσενικοί όσο κι αν αντιδρούν, το δέχονται. Δεν θα ήταν κακή ιδέα κάποια στιγμή, όλο αυτό να το συνειδητοποιήσουμε και να το σταματήσουμε…