Skip to main content

ΕΠΟΜΕΝΟ

Η... ΑΛΛΗ ΕΓΩ

Στην πλατεία έχει ήλιο 

Κάποιος φυσάει στο στόμιο μιας αλλόκοτης μηχανής που εκπνέει φυσαλίδες. Είναι γιγάντιες, κλείνουν ουράνια τόξα μέσα τους και ανεβαίνουν στον ουρανό.


Μαρίνα Τσικλητήρα

Με ξενίζει το Μοναστηράκι. Χρόνια τώρα, ο σταθμός με μπερδεύει, ωραίες οι αρχαίες πέτρες μα τον αρχαίο ποταμό δεν τον ακούω, και πού είναι το τρένο, πού είναι το μετρό, που στην ευχή είναι η έξοδος; Αλλά σήμερα θα τη βρώ. Θα βγω έξω, στην πλατεία που με ζαλίζει. Εχω μισή ώρα για σκότωμα, θα βγω. 

Αναδύομαι στην επιφάνεια χωρίς να χαθώ, δοκιμάζω φτηνά καλλυντικά και μασουλάω μισό κομμάτι πίτας. Στην πλατεία έχει κόσμο κι έχει ήλιο. Κανείς δεν φαίνεται να πηγαίνει πουθενά, όλοι μοιάζουν σα να βρίσκονται στον τελικό τους προορισμό, εδώ, που έχει κόσμο κι έχει ήλιο. 

Πλησιάζω το πεζούλι της εκκλησίας, συνεπαρμένη από ένα μωβ καρέ μ΄ένα κορίτσι από κάτω του. Ο μπαμπάς με το μωρό στην αγκαλιά φοράει μαύρα. Θα είναι πρόσφυγας, λέει «thank you» κάθε φορά που το πλαστικό του ποτηράκι γεμίζει κουδουνίσματα. 

Κάποιος φυσάει στο στόμιο μιας αλλόκοτης μηχανής που εκπνέει φυσαλίδες. Είναι γιγάντιες, κλείνουν ουράνια τόξα μέσα τους και ανεβαίνουν στον ουρανό. Που έχει σύννεφα λευκά, σύννεφα που δραπέτευσαν απ’ τον Φλεβάρη και με θυμώνουν, γυρίστε πίσω στον Χειμώνα, τα διατάζω, και κάνω ξόρκια για να πέσουν καταγής. Κι εκείνα, άσπρα, απαλά κι ανήμπορα, προσγειώνονται στη μέση της πλατείας, στον ώμο του ακροβάτη-χορευτή, που δεν τα νιώθει, γιατί ιδρώνει και στροβιλίζεται για να κλέψει παλαμάκια. Κλαπ κλαπ, χιπ χοπ, γέλια και κλικ.

Έχει κόσμο, έχει ήλιο και είναι σαν γιορτή. Δεν περνούν όλοι καλά, το ξέρω, το μωρό δεν έχει ξυπνήσει και ο μπαμπάς του μοιάζει λυπημένος, όμως το ποτηράκι του κουδουνίζει, δεν είναι μόνος, κανείς δεν είναι μόνος εδώ, πιτσιρικάδες όμορφοι και παππούδες που γέρνουν, μετανάστες και έκπληκτοι τουρίστες, μια κυρία με πόντο στο καλσόν και ο κύριος με τον σκύλο, όλοι μαζί στον ίδιο χώρο, στον ίδιο χορό, σε μια πλατεία που ζαλίζει και ζαλίζεται, γιατί νομίζω δεν κοιμάται ποτέ.

Είμαι μέρος της κι αυτήν τη στιγμή δεν την αντιπαθώ, καθόλου μάλιστα, ίσως γιατί έχει κόσμο κι έχει ήλιο, και ίσως γιατί, για πρώτη φορά μετά από μήνες, δεν σκέφτομαι τίποτα, ούτε καν εσένα.

Ήρθε η Άνοιξη.

{videobox}X3wmkNyPZ7E{/videobox}

Διαβάστε επίσης

Η... ΑΛΛΗ ΕΓΩ

Όσα νομίσαμε ότι ισχύουν

Μα τι μου είπε; Πως έβλεπα το φως ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια -και τον πίστεψα, αλλά όχι εντελώς, γιατί τα μάτια μου μού έλεγαν άλλα, και γιατί το μυαλό μου δεν χώραγε τόση λογική και τόση επιστήμη.

Η... ΑΛΛΗ ΕΓΩ

Ευτυχώς, είναι ακόμα φθινόπωρο

Τα παιδικά μου '70s, που δεν σκοτεινιάζουν ποτέ, και η αλαβάστρινη Έλενα φταίνε  που έγινα άνθρωπος του καλοκαιριού. Ο χειμώνας κάνει τη θάλασσα μυστήρια κι έχει και τζάκι αλλά, κατά τα άλλα, δεν μου χρησιμεύει σε πολλά.

Η... ΑΛΛΗ ΕΓΩ

Καμία σαν κι αυτήν

Κι αν δεις ρωγμές επάνω της, θα τις δεις φευγαλέα, τόσο φευγαλέα που θα νομίσεις ότι τις μάντεψες- και ότι μάντεψες λάθος.

Προτεινόμενα

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

Ζώδια Τετάρτης 24 Απριλίου

Η υπομονή και η επιμονή θα σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε αρκετά εμπόδια

ΜΟΥΣΙΚΗ

Ziria Festival in Athens: 15 χρόνια μετά, το Ziria Festival συναντά τους φίλους του στην πρωτεύουσα

Μια φεστιβαλική εμπειρία 6 ωρών, με ένα εκρηκτικό after party

FASHION TRENDS

7 καμπαρντίνες για να επενδύσεις στο πιο versatile πανωφόρι

Διαφορετικά πατρόν και χρώματα, για ένα από τα πλέον κλασικά items της γυναικείας γκαρνταρόμπας που δεν μας απογοητεύει ποτέ