Ο χρόνος αλλάζει, λοιπόν…

Πραγματικά και μυστικά και φανερά, αλλάζει (και μας αλλάζει) ο χρόνος. Έχει, όπως κι εμείς, τα δικά του αληθινά μυστικά. Αυτά που τον κάνουν να γίνεται πότε παιδί, πότε παιχνίδι, πότε εικόνα, πότε αλήθεια, πότε ιστορία

Κι εσύ (κι εγώ) ανάμεσα σ' όλα τούτα, περιμένεις και ζητάς. Να μην σε  ξεγελάει τίποτα και κανένας. Ούτε το μυαλό ούτε το κορμί (σου, μου, του), ούτε το κόκκινο ούτε το μαύρο, ούτε το κορίτσι (που ήσουν) ούτε η γυναίκα (που είσαι), ούτε η σύγκρουση ούτε ο συμβιβασμός, ούτε η μέρα, ούτε η νύχτα. Μετράς αντοχές, ρόλους, σχέσεις, επιδόσεις, συμπεριφορές. Τα φέρνεις όλα στην δικιά σου "πλευρά", τη φωτεινή. Για να τα βλέπεις καθαρά. Κάνεις μαζί τους μικρές συνωμοσίες τόλμης, επιθυμίας, σαγήνης. Ολα επιτρέπονται. Πιο πολύ οι δραπετεύσεις, οι περιπλανήσεις και οι ακροβασίες. Σε  αναζήτηση επιθυμιών.

Έτσι "φτουράει" ο χρόνος. Δεν τον μετράς, δεν τον ζυγίζεις, δεν τον παζαρεύεις. Έτσι, τον πιάνεις (και τον κάνεις) φιλαράκι σου. Κι αφού όλα είναι σε επίπεδο προσωπικό, σου κάνει και δώρο τo "καλό του σύνθημα: "o,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει ωραιότερο!"

Καλό μας Νοέμβρη.