κόμμα (,) για να πάμε παρακάτω...

ξεκινάμε με "μικρό" και να δούμε τι κρατάμε στη διαδρομή:

τα κομμάτια τα πιο παράξενα και μυστικά, τα πιο πειραγμένα από ιστορίες που αγαπάμε ν’ ακούμε, όσα θ’ απλώσουμε σε μεγάλους ακάλυπτους μικρών θαυμάτων,

τα μικρά δικά μας "θέλω" που γίνονται συνθήματα, όσες αλήθειες αψηφούν τους κανόνες, κι όσες σκέψεις ακροβατούν ή ξαφνιάζουν τρυπώντας  προσωπικές μυθολογίες,

την ηδονή του ρυθμού, τη γνώση της βραδύτητας, τις μικρές φωτεινές χαραμάδες, το «παντού» σε αντιπερισπασμό του «πουθενά»,  τις σιωπές, το ευαίσθητο πρόσωπο του «περιμένω» σε δόξα του «ζητάω», ό,τι συμπληρώνει το «σ’αγαπάω» σε δόξα του πρώτου  όνειρου,

το καλοκαίρι , σε σχήμα αγκαλιάς, τις ανοιχτές εξόδους κινδύνου, τις θάλασσες  για να μπορείς να βουτάς μέσα τους χωρίς τίποτα  να σε σταματάει, τα πρωινά της αγάπης φορτωμένα με το υπέροχο χάος σου,

τη φαντασία που συγχωρεί σε δόξα της πίσω μας ζωής, την έκρηξη της σύγκρουσης σε δόξα των καιρών,

την αθωότητα της ενοχής σε δόξα του αύριο,

τη γιορτή σε δόξα της στιγμής, τη στιγμή σε δόξα της γιορτής.