Νάντια Δρακούλα: «Οι φόβοι υπάρχουν για να μάθουμε να τους ξεπερνάμε»

Η Νάντια Δρακούλα, είναι μια γυναίκα με πολλές και διαφορετικές ιδιότητες. Στο βιογραφικό της υπάρχουν λέξεις όπως δημοσιογραφία, νομική, τηλεόραση. Αυτό από μόνο του, είναι αρκετά ελκυστικό για να επιδιώκαμε μια συνέντευξη μαζί της. Όμως, γίνεται μέχρι και επιβεβλημένο, όταν σε μια τέτοια πορεία έρχεται να προστεθεί ο τίτλος "Συγγραφέας του Μήνα" και ένα βιβλίο - προσωπική αφήγηση για την άσκηση της βίας σε όλες τις μορφές της. 

"Το Σχοινάκι", είναι ο μύθος της Σταχτοπούτας διαβασμένος ανάποδα ή η αναζήτηση της πιο υπερεκτιμημένης (;) προσδοκίας: Της συγχώρεσης, των άλλων, του εαυτού μας… Είναι το βιβλίο που προτρέπει όλα τα θύματα, τους θύτες αλλά και τους απλούς παρατηρητές να μην αποδεχθούν τη βία ως "αναγκαίο κακό", αλλά να βρουν τα θάρρος να μιλήσουν.

Το ενδιαφέρον αυτό βιβλίο, επανεκδίδεται, αυτή τη φορά από το εκδοτικό οίκο Σοκόλη και το Εθνικό θέατρο, ενώ ανεβαίνει τον Μάιο στη Νέα Σκηνή-Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού θεάτρου στο πλαίσιο της ενότητας "Συγγραφέας του Μήνα", σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου.

Λίγο πριν την έναρξη των παραστάσεων (10 Μαΐου) στην σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού, ζητήσαμε από τη Νάντια Δρακούλα να μας απαντήσει σε δέκα ερωτήσεις. Να η συζήτηση μας!
 

Διάβαζες παραμύθια; Ποιο ήταν το πρώτο σου και ποιο το αγαπημένο σου;

Διάβαζα και μου διάβαζαν. Τα παραμύθια είναι μαγικά και σκοτεινά. Έχουν ένα ύπουλο τρόπο να σου περνάνε τις πιο δύσκολες απαντήσεις. Η Μικρή Γοργόνα του Άντερσεν ήταν το πιο αγαπημένο μου. Για τη θάλασσα, τη θυσία και για το No Ordinary Love video clip της Sade.

Πώς προέκυψε η… αποδόμηση του παραμυθιού της Σταχτοπούτας, στο βιβλίο «Το Σχοινάκι»;

Πήρα μέρος σε ένα διαγωνισμό στις ΗΠΑ που ζήταγε την αποδόμηση ενός παραμυθιού και διάλεξα την Σταχτοπούτα.

Γιατί bullying; Τι σε ώθησε να γράψεις για αυτό το θέμα;

Με ενδιαφέρουν οι εκφάνσεις της βίας και το πώς μας διαμορφώνουν μέσα στα χρόνια.

Τι ελπίζεις να αποκομίσει κάποιος μέσα από το βιβλίο αυτό;

Να περάσει καλά και βρει κάτι που να τον αφορά.

Η παράσταση στο Εθνικό, πώς προέκυψε;

Μετά από κατάθεση του έργου στο δραματολόγιο. Την επέλεξαν μαζί με άλλα τέσσερα έργα για να προτείνει το Εθνικό τέσσερις νέους συγγραφείς.

Στο βιογραφικό σου βλέπουμε ότι είσαι δικηγόρος, δημοσιογράφος, ερευνήτρια και σεναριογράφος. Αν σε γνωρίσει κάποιος για πρώτη φορά, πώς συστήνεσαι, ποια ιδιότητα σου υπερτερεί και γιατί;

Αυτή την περίοδο γράφω θεατρικά, σενάρια και κάνω έρευνα σε ντοκιμαντέρ. Αποφεύγω να συστήνομαι με τις επαγγελματικές μου ιδιότητες.
 

Οι αναγνώστριες μας με δυνατή μνήμη, σίγουρα θυμούνται ότι ήσουν η δικηγόρος στο τηλεπαιχνίδι dealπριν από μερικά χρόνια. Πώς θυμάσαι εκείνη την περίοδο; Θα σκεφτόσουν να ξανασχοληθείς με την τηλεόραση;

Τη θυμάμαι σχετικά ευχάριστα. Ήταν μια εμπειρία από την οποία έμαθα πράγματα, είχε πλάκα, άγχος και κούραση. Για την περίοδο που ήμουν τότε ήταν οκ. Αν εννοείτε για μπροστά από την κάμερα θα σκεφτόμουν να ξανασχοληθώ, αν υπήρχε κάτι που να αισθάνομαι καλά με το περιεχόμενο και την αισθητική του. Κατά τα άλλα, ούτως ή άλλως δουλεύω για τηλεοπτικά προγράμματα εδώ και χρόνια.

Ποια είναι τα σχέδια σου για το άμεσο αλλά και το μακρινό μέλλον;

Για το άμεσο μέλλον, να κυκλοφορήσει ένα μυθιστόρημα μου, το Κάμπινγκ από τις εκδόσεις Πατάκη το καλοκαίρι, να ολοκληρώσω μια μαύρη κωμωδία που έχω αφήσει μισή και να έχω καλή παρέα. Για το μακρινό δεν κάνω σχέδια γιατί κάποιος θα γελάει…

Σε φοβίζει η κρίση που ζούμε στη χώρα μας; Σε φρενάρει στα σχέδια σου;

Ποιον δεν φοβίζει ή δεν τον φρενάρει; Αλλά για αυτό είναι οι φόβοι. Για να μαθαίνουμε να τους ξεπερνάμε.

Έχεις κάποιο μότο ζωής;

Against All Odds

*Φωτογραφίες: Κostis Sohoritis

INFO