Αναστασία Λαμπρία: «Η Ελλάδα είναι μια λαπαδιασμένη μακαρονάδα»

Θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλές ερωτήσεις στην Αναστασία Λαμπρία, επικεφαλής των εκδόσεων Ποταμός, μια από τις προσωπικότητες με τη μεγαλύτερη επιρροή στο χώρο του βιβλίου, δημοσιογράφο, λάτρη της μαγειρικής και της κηπουρικής. Επιλέξαμε όμως να επικεντρωθούμε στο βιβλίο που έχει γράψει με τίτλο «Μακαρονάδα της Πέμπτης».

Γιατί η «Μακαρονάδα της Πέμπτης» δεν είναι ένας απλός οδηγός μαγειρικής. Είναι ένας φόρος τιμής στα ταπεινά πράγματα που εξυψώνουν την καθημερινότητά μας. Οι 52+2 συνταγές του βιβλίου στη... χειρότερη περίπτωση θα ομορφύνουν και στην καλύτερη θα απογειώσουν ένα βράδυ Πέμπτης. Είναι, λοιπόν, ένας οδηγός καλής ζωής για όλα εκείνα τα ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά βράδια που θα έρθουν, που θα νιώθουμε ερωτευμένοι, παθιασμένοι, ευτυχισμένοι. Αλλά και για όσα θα έχουμε τις μαύρες μας, τα νεύρα μας, τις μοναξιές μας, την πλήξη μας.

Είναι, με αυτή την έννοια, το ιδανικό ανάγνωσμα για 365 μέρες. Και μάλιστα με εμπνευσμένο σχεδιασμό και εμφάνιση που του έχουν χαρίσει βραβείο ΕΒΓΕ. 

Γι’ αυτό οι ερωτήσεις που θέσαμε στην Αναστασία Λαμπρία περιστρέφονται γύρω από τη «Μακαρονάδα της Πέμπτης». Οι απαντήσεις που έδωσε είναι στακάτες, μεστές, δημιουργικές, απολαυστικές. Όπως ένα καλοφτιαγμένο πιάτο ζυμαρικών.

Ποιο σκοπό μπορεί να εξυπηρετήσει ένα βιβλίο μαγειρικής στην εποχή που αρκεί να γκουγκλάρουμε το όνομα ενός φαγητού ή δυο τρία υλικά για να έχουμε στα χέρια μας όλες τις συνταγές του κόσμου;

Το ίδιο ερώτημα μπορεί να τεθεί και για τους άνδρες. Αφού μπορώ να εισάγω τα ζητούμενα και να μου τον δώσουν τυλιγμένο σε μια ιστοσελίδα dating αλλά… Προτιμώ τον απτό, πατροπαράδοτο τρόπο.

Πώς προέκυψε να γράψετε ένα βιβλίο για τη μακαρονάδα, συγκεκριμένα; 

Λατρεύω τα μακαρόνια. Μπορείς να κάνεις το απλούστατο πιάτο και να ομορφύνεις τη ζωή σου, μπορείς να κάνεις το πολυτελέστερο και να την εκτοξεύσεις. Επίσης, προτιμώ το φαϊ που τρώγεται εκείνη τη στιγμή, που ζητάει να φαγωθεί εκείνη τη στιγμή, που είναι ανυπόμονο. Που δεν περιμένει. Κάθε καημός υποχωρεί πάνω από μια αχνιστή καλομαγειρεμένη μακαρονάδα.

Γιατί μακαρονάδα την Πέμπτη, από όλες τις ημέρες της εβδομάδας;

Επειδή την Πέμπτη έχεις διανύσει τη μισή εβδομάδα και παραπάνω και έχεις φτάσει στα όρια της καταναγκαστικής φαντασίας. Χρειάζεσαι κάτι να ξαναμπείς με πολύ κέφι στην κουζίνα. 

Σε μια μακαρονάδα, τι έχει καλύτερα αποτέλεσματα; Η ελευθερία του αυτοσχεδιασμού ή η συμμόρφωση με τους κανόνες;

Σ’ αυτόν που έχει την ικανότητα να αυτοσχεδιάζει, οι κανόνες είναι ήδη ενσωματωμένοι. 

«Ζωή είναι ο συνδυασμός μαγείας και ζυμαρικών», σύμφωνα με τη φράση του Φελίνι που παραθέτετε στο βιβλίο σας. Με ποιον τρόπο μπορούν τα ζυμαρικά να αλλάξουν τη ζωή μας;

Τα ζυμαρικά είναι ο πιο πρόσφορος αλλα και άκρως απαιτητικός καμβάς. Έχουν τη δυνατότητα της ατέλειωτης μεταμόρφωσης. Ανεξάντλητης μεταμόρφωσης. 

Αρκεί βέβαια να τα βράσεις (και να τα βράσεις σωστά).

Μακαρονάδες για κατάκοπους, για ολιγαρκείς, για παθιασμένους, πριν τα πρωτοβρόχια και την άνοιξη στη Μεσόγειο… Στο βιβλίο σας προτείνετε μία μακαρονάδα για κάθε «τύπο» ανθρώπου και για κάθε περίσταση. Εσάς ποια μακαρονάδα σας εκφράζει περισσότερο τη δεδομένη χρονική στιγμή;

Επειδή τώρα είναι η εποχή των αιγινίτικων φρέσκων φιστικιών διαλέγω τη Μακαρονάδα των ονειροπόλων (φρέσκα φιστίκια, ξύσμα λεμονιού, λίγη καυτερή πιπεριά και μπουκετάκια μπρόκολου)*. Αλλά και για έναν πρόσθετο λόγο: για τη χαμένη ανέξοδη πολυτέλεια της ονειροπόλησης.

Με ποιες προσωπικότητες, από το παρελθόν ή εν ζωή, θα θέλατε να απολαύσετε μια μακαρονάδα;

Με τον Ακάκιο, αν η παρέα ήταν ελληνική. Με τον Ούγκο Τονιάτσι, αν ήταν ιταλιάνικη η επιλογή. 

Αν ήταν η Ελλάδα του σήμερα μακαρονάδα, ποια συνταγή θα της ταίριαζε περισσότερο;

Αυτή η λαπαδιασμένη που πουλούσαν στα self service των κάμπινγκ. Με τον παραβρασμένο κιμά από πάνω.

*Η Μακαρονάδα των ονειροπόλων:

Μακαρονάδα με αιγινίτικα φιστίκια
1 φλιτζάνι αιγινίτικα φιστίκια άψητα, ανάλατα
αλάτι
500 γρ. πένες ή τορτιλόνι
1 μπρόκολο χωρισμένο σε μπουκετάκια
2 σκελίδες σκόρδο
ξύσμα και χυμό από 1 λεμόνι
1 κουταλιά της σούπας νιφάδες καυτερής πιπεριάς
1 φλιτζάνι μαϊντανό
μισό φλιτζάνι δυόσμο
1½ φλιτζάνι άριστο λάδι
μισό φλιτζάνι πεκορίνο τριμμένο
πιπέρι

Στον καυτό μου φούρνο απλώνω σε καλυμμένη με χαρτί φούρνου λαμαρίνα τα φιστίκια και τα ψήνω μόνο για 5-6 λεπτά, ίσα ν’ αλλάξουν χρώμα. Τ’ αφήνω να κρυώσουν.

Βράζω σε αλατισμένο νερό τις πένες (ή τορτιλόνι ή όποιο άλλο κοντό, φαρδύ, σωληνωτό μακαρόνι θέλω). Τα τορτιλόνι θέλουν 12 λεπτά: στα 8-9 λεπτά του βρασμού ρίχνω και τα μπουκετάκια από το μπρόκολο. Από το νερό της κατσαρόλας φυλάω, ως συνήθως, ένα φλιτζάνι.

Ενώ τα μακαρόνια βράζουν: το σκόρδο, το ξύσμα λεμονιού, οι καυτερές νιφάδες και κάμποσο αλατάκι πάνε να συναντήσουν στο γουδί τα σπασμένα φιστίκια. Προσθέτω μετά το μαϊντανό και το δυόσμο και τα δουλεύω, να αναμειχθούν πολύ καλά. Σταδιακά ρίχνω και το ελαιόλαδο, μέχρι το πέστο μου (περί αυτού πρόκειται) να γίνει ομοιογενές. Του προσθέτω και τον καυτό ζωμό από τα μακαρόνια και, αν θέλω, τα μεταφέρω σε κατσαρολάκι ώστε να πάρουν μια μικρή, χαμηλή βράση.

Τέλος της προετοιμασίας, αρχή του γεύματος: τα μακαρόνια συναντούν το αιγινίτικο πέστο μέσα στη μεγάλη σουπιέρα. Στύβω από πάνω το λεμόνι. Το τυρί, τελευταίο.

Η «Μακαρονάδα της Πέμπτης» κυκλοφορεί σε εικονογράφηση Δάφνης Κουγέα από τις εκδόσεις Ποταμός.