Αρίωνας: "Παίρνω τις καταστάσεις με σοβαρότητα αλλά τις εκφράζω με χιούμορ"

Η εποχή του lockdown ήταν μια δύσκολη περίοδος για όλους, πόσο μάλιστα για τους καλλιτέχνες. Είχε θετικές και αρνητικές επιδράσεις, όμως θα μιλήσω συγκεκριμένα για εμένα και για το πώς το βίωσα.

Αρχικά, ήταν ένα σοκ διότι με έβγαλε τελείως από την καθημερινότητα με τα συνεχή live που είχα προγραμματισμένα αλλά και επειδή μπήκα σε μια πρόσκαιρη (όπως νόμιζα) ανεργία! Παρόλα αυτά ίσως να το είχα ανάγκη και να χρειαζόμουν την ξεκούραση από την δουλειά χρόνων κι έτσι το εκμεταλλεύτηκα. Ασχολήθηκα με τον εαυτό μου, έκανα πράγματα που δεν θα μπορούσα σίγουρα να κάνω υπό άλλες συνθήκες, όπως να γυμνάζομαι, να κοιμάμαι αρκετά, να βλέπω ταινίες και να ασχολούμαι εντατικά στο στούντιο που έχω.
Όμως, μετά από κάποια στιγμή το οτιδήποτε διαφορετικό που έχει διάρκεια γίνεται κι αυτό ρουτίνα και είμαι ένας άνθρωπος που προσπαθώ να το αποφεύγω αυτό και να δημιουργώ συνεχώς καινούριες συνθήκες. Δυστυχώς ή ευτυχώς προσπαθώ να παίρνω τις καταστάσεις με σοβαρότητα αλλά να τις εκφράζω με χιούμορ, όποιες κι αν είναι αυτές.


 

Έτσι λοιπόν, με αυτά που άκουγα, έβλεπα, ζούσα και αισθανόμουν έγραφα τραγούδια. Ένα από αυτά ήταν το “Corona Song (Θα κάτσω μέσα)” που μέσα από χιούμορ περιγράφει απόλυτα την καθημερινότητά μου, και όχι μόνο την δική μου, αλλά και πολλών άλλων ειδικά νέων. Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν είχε στόχο να βγει ολοκληρωμένο παρά μόνο ένα απόσπασμα στο Instagram. Είδα όμως ότι είχε μεγάλη απήχηση και πολύ καλά σχόλια.

Τότε, με τον πολύ χρόνο που είχα το έκανα ένα ολοκληρωμένο τραγούδι και μάλιστα με video clip σκηνοθετημένο φυσικά από εμένα και από ένα κινητό τηλέφωνο. Εν τέλει, το κομμάτι έπαιξε σε όλα τα ραδιόφωνα, σε τηλεοπτικές εκπομπές ακόμα και σε ειδήσεις.
Οπότε η δημιουργία μου χτύπησε για τα καλά την πόρτα, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο με την σύνθεση γενικότερα και άλλων μουσικών project που είχα αφήσει πίσω. Ίσως μέσα στο “συρτάρι” μου να υπάρχει και δεύτερο τραγούδι κορονοϊού που ελπίζω να μην χρειαστεί να βγει! (τα τραγούδια βγαίνουν μόνο στα lockdown!!)

Στο σήμερα πλέον, εξακολουθώντας να ζούμε τα ίδια αλλά σε πιο ήπιες συνθήκες από το lockdown, υπάρχει μια μεγάλη αβεβαιότητα για τον χώρο μας συγκεκριμένα. Όλα ακόμα βρίσκονται στον αέρα και δεν υπάρχει απάντηση από κανέναν (όπως λογικό είναι) για το πότε τα πράγματα θα έρθουν σε μια κανονικότητα. Ευελπιστώ ότι μέσα από αυτό ο καθένας από εμάς θα βγει δυνατότερος και πιο ώριμος.

Δεν μπορούμε παρά να είμαστε αισιόδοξοι και υπομονετικοί, γιατί σίγουρα κάποια στιγμή θα τελειώσει όλο αυτό.
Μέχρι τότε, έχω προγραμματίσει  κάποιες  εμφανίσεις όπως έκανα και το καλοκαίρι τηρώντας τα μέτρα που προβλέπονται και τραγουδώντας σε διαφορετικές συνθήκες από αυτές που είχα συνηθίσει.



Μαθαίνουμε να προσαρμοζόμαστε και να ζούμε με αυτό και περιμένουμε για το καλύτερο. Όπως ανέφερα και πριν, κάθε συνήθεια είναι και ρουτίνα και θεωρώ ότι είμαστε στο τέλος γιατί αρχίζουμε να το συνηθίζουμε οπότε και να το αλλάξουμε.