Δώρα Γκουντούρα: «Ανατριχιάζω όταν ακούγεται ο Εθνικός μας ύμνος μετά από κάθε επιτυχία μου»

Μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη της Ελληνίδας αθλήτριας με τον Μπάμπη Παπαφιλιππάκη

Μπάμπης Παπαφιλιππάκης

 

Ο δρόμος της, που είχε τελικό προορισμό το Τόκιο, ήταν ανηφορικός και αρκετά δύσκολος. Εντούτοις εκείνη κέρδισε το πολυπόθητο εισιτήριο, που οδηγεί στους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, με το σπαθί της. Δεν το λέμε αυτό (μόνο) με τη μεταφορική έννοια της έκφρασης. Κυριολεκτούμε... Κι αυτό γιατί μιλάμε για τη Δώρα Γκουντούρα. Την καταξιωμένη Ελληνίδα ξιφομάχο, που θα μας εκπροσωπήσει στην κορυφαία διοργάνωση στο άθλημα της ξιφασκίας και είναι μία από τις μεγάλες ελπίδες της χώρας μας για μετάλλιο στην ιαπωνική πρωτεύουσα. 

Αυτή λοιπόν την πανέμορφη αθλήτρια της ΑΕΚ, που με το αστείρευτο ταλέντο της και την υπομονή, επιμονή και τα τεράστια ψυχικά αποθέματα που τη διακρίνουν, κατάφερε να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο allyou.gr. 

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε η Ελληνίδα πρωταθλήτρια, μάς εξιστορεί πως ένα τυχαίο γεγονός την… έσπρωξε στο άθλημα της ξιφασκίας και αποτέλεσε το έναυσμα για την απαρχή μίας σπουδαίας καριέρας, επιστέγασμα της οποίας αποτελεί η Ολυμπιακή πρόκριση. 

Παράλληλα μας μιλά για τη δύσκολη πορεία της μέχρι να φτάσει στο Τόκιο, την οποία έκανε ακόμη δυσκολότερη η πανδημία του κορωνοϊού, μας εξομολογείται τα συναισθήματά της όταν ακούγεται ο εθνικός ύμνος, μετά από κάθε επιτυχία της, ενώ μας επισημαίνει την ανάγκη να ανέβει το επίπεδο της ξιφασκίας στη χώρα μας και να υπάρξει μεγαλύτερη βοήθεια από την Πολιτεία τόσο στο δικό της άθλημα όσο και στα υπόλοιπα. 

Η κουβέντα μας όμως δεν περιείχε μόνο ξιφασκία. Κι αυτό γιατί μιλήσαμε και για τένις, λόγω του γεγονότος ότι μικρή είχε πιάσει και ρακέτα στα χέρια της, με την ίδια να δίνει συγχαρητήρια στους Τσιτσιπά και Σάκκαρη για τις επιτυχίες τους, καθώς και για βόλεϊ, που όπως μας αποκάλυψε, της αρέσει να παρακολουθεί, πηγαίνοντας στους αγώνες της ΑΕΚ. Πάμε πίσω τον χρόνο… Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη ξιφασκία; Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με ένα άθλημα που δεν είναι τόσο δημοφιλές στην Ελλάδα; 

Η ενασχόλησή μου με την ξιφασκία ξεκίνησε από ένα τυχαίο γεγονός. Συγκεκριμένα είχαμε πάει εκδρομή με το σχολείο μου στο Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, όπου έτυχε ο Δήμος να διοργανώνει μία ημερίδα μη διαδεδομένων αθλημάτων. Μέσα λοιπόν σε αυτά τα αθλήματα ήταν κι αυτό της ξιφασκίας. Εκεί για πρώτη φορά δοκίμασα το συγκεκριμένο άθλημα και μου προτάθηκε από τον Σεπτέμβρη να ασχοληθώ με αυτό. Οι γονείς μου μέχρι τότε με πήγαιναν και δοκίμαζα αρκετά αθλήματα. Έτσι πήγα και δοκίμασα κι αυτό, στον σύλλογό μου την ΑΕΚ, όπου είμαι ακόμη και σήμερα τα τελευταία 13 χρόνια με τον προπονητή μου Θανάση Δελενίκα, που ξεκίνησα μαζί του και τώρα θα πάμε μαζί στο Τόκιο. 

Πώς είναι για έναν αθλητή να αγωνίζεται σε ένα ατομικό άθλημα; 

Αν και δεν έχω περάσει από ομαδικό άθλημα φαντάζομαι ότι, είτε ατομικό είτε ομαδικό είναι, το κάθε ένα έχει τις δυσκολίες του και τα καλά του. Προφανώς όταν κάνεις ατομικό άθλημα χαίρεσαι μόνος σου τη νίκη, δηλαδή εννοώ ότι είσαι πρωταγωνιστής όταν έρχεται αυτή, ενώ αντίθετα όταν έρχεται η ήττα πρέπει να σηκώσεις όλο το βάρος της στην πλάτη σου, κάτι που δεν συμβαίνει στα ομαδικά. Πάντως πιστεύω ότι και στις δύο περιπτώσεις υπάρχουν και υπέρ αλλά και κατά.

Κατάφερες να εξασφαλίσεις ένα Ολυμπιακό μετάλλιο και θα βρεθείς στο Τόκιο. Ο στόχος σου σε αυτήν τη διοργάνωση ποιος είναι; Υπάρχουν βράδια που όταν ξαπλώνεις στο κρεβάτι ονειρεύεσαι να σου περνάνε γύρω από τον λαιμό σου το χρυσό μετάλλιο;

Ο στόχος μου στο Τόκιο, όπως άλλωστε και σε κάθε διοργάνωση που συμμετέχω είναι να πάω να παίξω καλά και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Φυσικά εδώ και πολλά χρόνια κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι τη στιγμή που θα έχω κατακτήσει ένα Ολυμπιακό μετάλλιο. Πάντως στο Τόκιο θέλω πάρα πολύ να απολαύσω τη στιγμή και τη συμμετοχή μου στη διοργάνωση και επιθυμώ το ολυμπιακό μετάλλιο να έρθει με φυσικό τρόπο, χωρίς να πιέζω καταστάσεις. 

Σε αυτή τη διαδρομή μέχρι να έρθει η Ολυμπιακή πρόκριση σίγουρα θα υπήρξαν και δύσκολες στιγμές. Υπήρξε κάποια στιγμή που ένιωσες ότι δεν θα τα καταφέρεις; 

Κάθε φορά δοκιμάζεις τον εαυτό σου και τα όρια σου όταν κάνεις πρωταθλητισμό. Συνέχεια όταν βρίσκομαι μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις σκέφτομαι αν αυτή τη φορά θα τα καταφέρω και πόσο σκληρά πρέπει να προσπαθήσω. Υπάρχουν αυτές οι σκέψεις στο μυαλό μου αλλά η θέληση και η αγάπη για αυτό που κάνω είναι τόσο μεγάλη που κάθε φορά παρακάμπτω αυτές τις σκέψεις και μπαίνει μπροστά η σκέψη ότι θα προσπαθήσω και θα βάλω τα δυνατά μου. 

Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου; 

Νομίζω ότι το μυστικό της επιτυχίας όταν κάνεις πρωταθλητισμό είναι η σκληρή δουλειά, η συνεχής προσπάθεια και το γερό στομάχι για να αντέχεις τις αντιξοότητες που έρχονται κάθε φορά να τις ξεπερνάς και να συνεχίζεις. 

Πνευματικά πιστεύεις ότι είσαι έτοιμη να γράψεις ιστορία και να γίνεις η πρώτη Ελληνίδα ξιφομάχος που κατακτά το χρυσό μετάλλιο στην κορυφαία διοργάνωση; 

Οι ιστορίες μεγάλων αθλητών μας έχουν διδάξει ότι κάθε αθλητής πρέπει να δουλεύει, να κάνει τα πάντα για αυτό που προετοιμάζεται και αγαπάει και να αφήνει την ιστορία να γράφεται από μόνη της. Δεν νομίζω ότι μπορείς να πιέσεις για κάτι τέτοιο και να το κάνεις επί τούτου. Θα βάλω τα δυνατά μου και αν είναι να έρθει κάτι τέτοιο φυσικά θα το υποδεχτώ με μεγάλη μου χαρά. 

Στα μικράτα σου πριν κατασταλάξεις στο άθλημα της ξιφασκίας είχες κι ένα πέρασμα από αυτό του τένις; Πώς βλέπεις τις επιτυχίες και την ραγδαία εξέλιξη των Στέφανου Τσιτσιπά και Μαρίας Σάκκαρη; 

Όντως έχω περάσει από το τένις αλλά ασχολήθηκα με το άθλημα σε πολύ μικρή ηλικία κι έτσι ήμουν σε πολύ αρχάριο level. Aν και λοιπόν δεν νιώθω πολύ ειδήμων για το συγκεκριμένο άθλημα φυσικά έχω να πω συγχαρητήρια σε αυτά τα δύο παιδιά γιατί το τελευταίο διάστημα βλέπουμε και άλλα πολλά παιδιά από άλλα αθλήματα να φέρνουν μετάλλια και διακρίσεις για τη χώρα μας. Οπότε έχω να τους πω ένα μεγάλο μπράβο. Κάνουν περήφανη τη χώρα μας και τους εύχομαι να συνεχίσουν έτσι. 

Το επίπεδο της ξιφασκίας στην Ελλάδα είναι χαμηλό. Αυτό το γεγονός σίγουρα κάνει ακόμη ποιο δύσκολο το έργο μίας αθλήτριας, έτσι δεν είναι;

Είναι ένα κομμάτι της προπόνησης το οποίο μας δυσκολεύει αρκετά. Κι αυτό γιατί η ξιφασκία αν και ατομικό άθλημα είναι άθλημα που χρειάζεται υψηλό επίπεδο και ανταγωνιστικότητα στην προπόνηση για να βελτιώνεσαι μέσα από αυτή τη διαδικασία. Όταν δεν το βρίσκεις αυτό στη χώρα σου αναγκάζεσαι να ταξιδεύεις πάρα πολύ στο εξωτερικό για να βρεις παίκτες που είναι πολύ καλοί, προκειμένου να παίξεις μαζί τους. Άρα σημαίνει ότι πρέπει να λείπεις συνέχεια από το σπίτι του, να είσαι συνεχώς με μία βαλίτσα στο χέρι και να ταξιδεύεις. Παράλληλα είναι και κάτι αρκετά δαπανηρό για να το στηρίξεις οικονομικά. Πάντως ευελπιστούμε για το καλύτερο και θέλω να πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα έχει ένα αρκετά καλό επίπεδο στο άθλημα της ξιφασκίας για να μπορούμε να προπονούμαι στη χώρα μας και να αντί να φεύγουμε στο εξωτερικό να έρχονται οι ξένοι να προπονούνται εδώ. 

Ο κορωνοϊός έχει επηρεάσει τις ζωές όλων μας και σαφέστατα έχει βάλει πολλά εμπόδια στην προσπάθεια των αθλητών. Πόσο σε επηρέασε η πανδημία στην προσπάθεια σου για να φτάσεις στο Τόκιο;

Η κατάσταση με τον κορωνοϊό ήταν αρκετά δύσκολη για όλους τους αθλητές. Μας επηρέασε και στο πρακτικό κομμάτι και στο ψυχολογικό. Κυρίως στο πρακτικό γιατί δεν είχαμε που να κάνουμε προπόνηση. Ήταν πολύ αυστηρά τα μέτρα και τα πρωτόκολλά που έπρεπε να ακολουθήσουμε. Παρ’ όλα αυτά με δεδομένο ότι πλησίαζαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν μπορούσαμε να αφήνουμε τις μέρες να περνάνε. Έτσι λοιπόν κάναμε την προσπάθειά μας με ό,τι είχαμε. Καταλαβαίναμε και συμμεριζόμασταν την όλη κατάσταση, ότι δεν είχε να κάνε με εμάς αλλά με όλον τον κόσμο. Όσον αφορά στο ψυχολογικό κομμάτι, είχαμε ανασφάλεια και ανησυχία για την υγεία των δικών μας ανθρώπων αλλά και γενικά τι θα γίνει με όλη την κοινωνία. Πάντως θέλω να πιστεύω ότι έχουμε μπει σε μία σειρά, ότι το πρόβλημα θα λυθεί και θα βγούμε όλοι πιο δυνατοί από όλη αυτήν την κατάσταση. 

Βλέπουμε αρκετούς αθλητές στο παρελθόν να έχουν εκφράσει σοβαρά παράπονα για τη στήριξη που έχουν από την Πολιτεία και έχουν τονίσει ότι τους θυμούνται όταν μόνο κάνουν επιτυχίες. Ποια η άποψή σου για το συγκεκριμένο θέμα; 

Η αλήθεια είναι ότι χρειαζόμασταν περισσότερη στήριξη από την Πολιτεία. Και αυτό είναι κάτι το οποίο έχουν αναφέρει όλοι οι αθλητές. Είναι πολύ δύσκολο αυτό που κάνουμε και το μόνο που ζητάμε είναι να μπορούμε να κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τη δουλειά μας, για να εκπροσωπούμε ακόμη καλύτερα τη χώρα μας και να φέρνουμε πίσω μετάλλια για αυτήν. Προφανώς υπάρχουν άνθρωποι που μας στηρίζουν και δεν τους ξεχνάμε. Φυσικά συμμεριζόμαστε τις καταστάσεις και γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα ήταν και προσπαθεί να βγει από μία οικονομική κρίση.

Αυτό είναι κάτι το οποίο καταλαβαίνουμε. Πάντως πρέπει κι αυτοί με τη σειρά τους να καταλάβουν ότι και το δικό μας κομμάτι είναι σημαντικό και είναι κάτι για το οποίο καταβάλλουμε καθημερινά μεγάλη προσπάθεια και ως εκ τούτου θα πρέπει να είναι κι αυτό εδώ για εμάς. Με την ευκαιρία θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους χορηγούς μου που με στήριξαν σε αυτό το δύσκολο έργο μου. Τη στοιχηματική εταιρία Bwin που με στήριξε σε αυτό τον δρόμο για να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα. Την ελληνικά ομοσπονδία ξιφασκίας, την εταιρία αθλητικού εξοπλισμού ξιφασκίας PBT και sports escrime και την εταιρία αθλητικού management progame. 

Επίσης χρωστάω ένα ευχαριστώ την οικογένεια μου και τους δικούς μου ανθρώπους που είναι οι αφανείς ήρωες όλης αυτής της επιτυχίας. Τους ευχαριστώ που ήταν δίπλα μου και δεν με άφησαν λεπτό να τα παρατήσω και τέλος φυσικά τον προπονητή μου Θανάση Δελενίκα που χωρίς αυτόν σήμερα δεν θα ήμουν εδώ. 

Ποια τα συναισθήματά σου όταν βλέπεις την ελληνική σημαία να υψώνεται για χάρη σου και ακούγεται ο ελληνικός ύμνος όταν κατακτάς μετάλλια; 

Νομίζω ότι είναι η πιο ιερή στιγμή για εμένα. Δεν έχουν σημασία για εμένα ούτε τα κύπελλα ούτε τα μετάλλια, που παίρνω σπίτι μου. Άλλωστε σε ένα ράφι μπαίνουν. Είναι πραγματικά ανεκτίμητη η στιγμή που βρίσκεται στο βάθρο και βλέπεις την ελληνική σημαία να ανεβαίνει ψηλά και ακούς τον εθνικό μας ύμνο σε ένα στάδιο με τόσους αθλητές. Είναι μία ανατριχιαστική στιγμή που την παίρνω μέσα μου και θα την αντάλλαζα με όλα τα μετάλλια και τα Κύπελλο του κόσμου. 

Ανήκεις στην ΑΕΚ. Σου αρέσει να βλέπεις αγώνες της ποδοσφαιρικής ομάδας του συλλόγου, που ανήκεις;

Δεν μου μένει χρόνος να παρακολουθώ πολύ ποδόσφαιρο. Παρ’ όλα αυτά έχω πάει σε πολλούς αγώνες της ομάδας βόλεϊ της ΑΕΚ, το οποίο είναι ένα άθλημα που μου αρέσει ιδιαίτερα. Έχω παρακολουθήσει λίγο και την ΑΕΚ στο χάντμπολ. Πάντως ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος και μολονότι θέλω να παρακολουθώ κι άλλα αθλήματα, λόγω προγράμματος δεν προλαβαίνω. Για το ποδόσφαιρο δεν τρέφω μεγάλη αδυναμία, αλλά το βόλεϊ μου αρέσει και έχω πάει πολλές φορές. 

Τι αρέσει στη Δώρα Γκουντούρα να κάνει στον ελεύθερό της χρόνο; 

Προσπαθώ να περνάω τον ελεύθερό μου χρόνο με τους δικούς μου ανθρώπους για να χαλαρώνω. Σίγουρα θα ήθελα να είναι αρκετά περισσότερος για να τους βλέπω όλους αλλά αυτό είναι μερικές από τις θυσίες που πρέπει να κάνεις όταν ασχολείσαι με τον πρωταθλητισμό. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να πω ότι ασχολούμαι με κάτι συγκεκριμένο,. Είμαι άνθρωπος των δραστηριοτήτων, που του αρέσει να ψάχνεται και δοκιμάζει καινούργια πράγματα. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι έχω ένα συγκεκριμένο χόμπι που κάνω στον ελεύθερο χρόνο μου. Μπορεί να πάω σινεμά, να πάω σε ένα θέατρο, να διαβάσω ένα βιβλίο, να πάω μία βόλτα με τους φίλους μου και πολλά άλλα τα οποία μπορεί να προκύψουν. 

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια από τώρα; 

Αυτή είναι μία πολύ υποθετική ερώτηση που δεν μπορώ να απαντήσω ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό. Σίγουρα δεν ξέρεις που σε βγάζουν τα μονοπάτια της ζωής αλλά αυτό που θα ήθελα είναι σίγουρα να συμμετάσχω σε ακόμη μία Ολυμπιάδα. Κι αυτό γιατί θέλω να τη ζήσω κανονικά χωρίς την πανδημία του κορωνοϊού. Να βιώσω την ατμόσφαιρα με τους θεατές, όλο το τελετουργικό των εκδηλώσεων που δεδομένης της υπάρχουσας κατάσταση δεν θα το ζήσουμε στο Τόκιο. Από εκεί και πέρα θα ήθελα να αφήσω το σημάδι μου στην ελληνική ξιφασκία, όχι για να ακουστεί το όνομά μου αλλά για να βοηθήσω τη χώρα μας να κάνει πιο διαδεδομένο το άθλημα και να έρθουν περισσότερα παιδάκια σε αυτό το άθλημα. Έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου την προπονητική αλλά είναι ακόμη πολύ νωρίς για να συζητάμε κάτι τέτοιο. Θέλω πρώτα να κλείσει το αθλητικό μου κομμάτι. 



About us

allYOU

Φρέσκο (ολόφρεσκο), δικό σου (καταδικό σου) site:
allyou.gr. Δηλαδή όλη εσύ, όλα εσύ. Όλα για σένα, όλα από σένα.

Ποιοι είμαστε

Top
0
Shares