«Μου αρέσει να τραγουδάω ό,τι με συγκινεί και με ταξιδεύει» Γιώργος Καραδήμος

Με αφορμή τις εμφανίσεις του 7-9/4 στο Half Note μιλήσαμε με τον ταλαντούχο τραγουδιστή και τραγουδοποιό Γιώργο Καραδήμο. Απολαύστε τον σε μια περιεκτική συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

Τι θα ακούσουμε 7-9/4 στο Half Note;
Με μεγάλη χαρά θα υποδεχτώ τρεις εξαιρετικούς καλλιτέχνες και φίλους τις 3 μέρες που θα σας ξανασυναντήσω στο HALF NOTE JAZZ CLUB 7 Απριλίου Παρασκευή την Ελεονόρα Ζουγανέλη. 8 απριλίου Σάββατο τη Γιάννα Βασιλείου. 9 Απριλίου Κυριακή τον Σταύρο Σιόλα. Θα ακούσετε τραγούδια διαχρονικά και αγαπημένα, μαζί με τραγούδια που έχω δισκογραφήσει ή έχουν ερμηνεύσει καλλιτέχνες που εκτιμώ πολύ, αλλά και απρόβλεπτες διασκευές. Συνολικά πρόκειται για ένα πρόγραμμα που βασίζεται στο συναίσθημα μέσα από πολλά και διαφορετικά είδη τραγουδιού.
Θέλετε να μας πείτε λίγα παραπάνω για τα τραγούδια της «Αντίπερα όχθης»
Παντού υπάρχουν καλά και κακά τραγούδια. Υπάρχουν τραγούδια που σε ταξιδεύουν και σου δημιουργούν συναισθήματα και υπάρχουν και άλλα που έχουν φτιαχτεί για εμπορικούς λόγους ή είναι απλώς δήθεν κατασκευάσματα που δεν έχουν κανένα νόημα ύπαρξης.
Υπάρχει λοιπόν στο πρόγραμμα μια μικρή ενότητα με τραγούδια που επειδή τα έχει πει ο τάδε ή ο δείνα χαρακτηρισμένος «εμπορικός» τραγουδιστής ή επειδή τα έχει γράψει ο τάδε «εμπορικός» συνθέτης να μην τα αγγίζουμε και να τα σνομπάρουμε επειδή δεν μπορεί αυτά να μας αφορούν.
Όταν όμως ο πυρήνας του τραγουδιού, δηλαδή ο στίχος και η μουσική, έχουν ειλικρίνεια και τέχνη, αξίζει τον κόπο να τα αναδείξεις για αυτό που είναι: Πανέμορφα και ίσως παρεξηγημένα τραγούδια. Άλλωστε έχω πει πολλές φορές πως οι ταμπέλες δεν με αφορούν και δε συμφωνώ. Μου αρέσει να τραγουδάω ό,τι με συγκινεί και με ταξιδεύει, και αυτό το κάνω μέσα από την αισθητική και το μουσικό μου φίλτρο.

https://www.instagram.com/p/CqcYevjomR0/

Το διάστημα της απουσίας σας υπαγορεύτηκε από τις συνθήκες της πανδημίας ή ήταν προσωπική σας ανάγκη;
Και τα δύο θα έλεγα λειτούργησαν συνδυαστικά. Όταν ήρθε η πρόταση για τις παραστάσεις και διαπίστωσα πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο, άφησα στην άκρη τις αναστολές και έπεσα κυριολεκτικά με τα μούτρα να βρω τους καλύτερους μουσικούς και να φτιάξω ένα πολύ ενδιαφέρον και πολυποίκιλο πρόγραμμα. Είμαι άνθρωπος που λειτουργεί περισσότερο με το ένστικτο και τον αυθορμητισμό παρά με την αυστηρή οργάνωση. Έτσι βέβαια υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθείς παροπλισμένος για καιρό, όπως και έγινε άλλωστε, αλλά έχω εν τέλει εμπιστοσύνη πως ό,τι είναι να συμβεί θα συμβεί.
Πώς προέκυψε η νέα σας συνεργασία με τον Γιάννη Κότσιρα και το τραγούδι «Είναι αγκαλιές»;
Αφού ετοιμάσαμε με τον Οδυσσέα Ιωάννου το τραγούδι και μας ενθουσίασε το αποτέλεσμα, σκεφτήκαμε πως θα ταίριαζε να είναι ντουέτο. Άλλωστε είχα πολύ καιρό να κάνω. Ο Οδυσσέας είχε την ιδέα για τον Γιάννη, τον πήρα τηλέφωνο και αμέσως συμφώνησε με προθυμία και τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό. Είναι σπάνιο στον χώρο να γίνονται τα πράγματα απλά και όμορφα. Για τέτοιες όμορφες συνεργασίες ζούμε οι καλλιτέχνες.
Τι είναι αυτό που σας αρέσει στα ντουέτα και τι σας κάνει να πείτε το «ναι» σε ένα τέτοιο τραγούδι – και με την αφορμή αυτή, τι έχετε κρατήσει από τη συνεργασία με τη Δήμητρα Γαλάνη και το τραγούδι «Σε θέλω εδώ»;
Είναι όμορφο όταν δένουν δυο φωνές και ο κάθε ερμηνευτής βάζει τη δική του πινελιά στο τραγούδι. Ένα καλό ντουέτο είναι σαν μια ιστορία που τη διηγούνται 2 πρόσωπα και το κάθε ένα από αυτά τη λέει με το δικό του τρόπο.
Αυτό που έχω κρατήσει από τη συνεργασία με τη Δήμητρα ήταν οι στιγμές στο στούντιο και η πρώτη φορά που άκουσα τη φωνή μου δίπλα στη δική της. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα και μάλιστα στον πρώτο μου δίσκο!

Ποια συνεργασία ή εμφάνισή σας έχει χαραχθεί πιο πολύ μέσα σας στη μέχρι τώρα πορεία σας και γιατί;
Αναμφίβολα η πρώτη φορά που με ανέβασε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη στη σκηνή να τραγουδήσω στο Θέατρο Αναβρύτων μπροστά σε 8.000 κόσμο. Εκεί πήρα το βάπτισμα του πυρός. Είναι μια βραδιά που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Πόση μουσική έχει η μέρα σου και πότε αποφάσισες ότι θα ήθελες να ασχοληθείς με τη μουσική;
Από πιτσιρικάς έγραφα στιχάκια και τραγουδούσα πάνω σε σπουδαίους Έλληνες αλλά και ξένους καλλιτέχνες. Αυτοί ήταν το σχολείο μου. Έτσι έμαθα να τραγουδάω. Όταν ήρθε η στιγμή να αποφασίσω τι θέλω να κάνω στη ζωή μου είπα πως θα κάνω αυτό που μου λέει η καρδιά μου. Αυτό ξέρω να κάνω καλύτερα από οτιδήποτε άλλο. Να γράφω και να τραγουδάω. Αυτό με γεμίζει. Και αυτό αξίζει όλα τα ρίσκα του κόσμου.
Υπήρξαν στιγμές που σας δυσκόλεψε αυτή η επιλογή, το μετανιώσατε ποτέ;
Πολλές οι δυσκολίες και πολλά τα εμπόδια και οι απογοητεύσεις. Αλλά αν αγαπάς κάτι για τον απλό λόγο ότι είναι όλη σου η ύπαρξη το δέχεσαι και δεν έχεις δικαίωμα να παραπονιέσαι. Υπάρχει πάντα άλλωστε και η επιλογή να τα παρατήσεις αν οι δυσκολίες και οι πίκρες είναι αβάσταχτες. Κανένας δεν μας χρωστάει και σε κανένα δε χρωστάμε. Όλα είναι επιλογές μας.

https://www.instagram.com/p/CqA8ouMowAc/

Ζούμε μια εποχή όπου η τέχνη και οι καλλιτέχνες όχι μόνο δεν έχουν κρατική στήριξη αλλά βάλλονται από παντού, πώς βλέπετε τις τελευταίες εξελίξεις;
Δε μου προκαλεί τίποτα έκπληξη πια. Ό,τι ξέραμε ως αυτονόητο, δεν είναι πια. Οι καλλιτέχνες δεν θα μπορούσαμε να εξαιρεθούμε. Πόσο μάλλον όταν ο άνθρωπος μέσα από την τέχνη μαθαίνει να ονειρεύεται και να απελευθερώνει τη σκέψη και το πνεύμα του. Με αυτή τη έννοια είμαστε και επικίνδυνοι.
Τι είναι αυτό που σας δίνει δύναμη;
Οι κόρες μου, η σύντροφος μου, και κάθε φορά που γράφω ένα καινούργιο τραγούδι.
Πώς είναι μια συνηθισμένη σου μέρα;
Πηγαίνω τις μικρές στο σχολείο, πίνω το καφεδάκι μου, διαβάζω τα νέα και ακούω μουσικές και podcast. Ταΐζω τα αδέσποτα γατάκια κάτω από το σπίτι, και αν προκύψει κάποια ιδέα για τραγούδι πέφτω με τα μούτρα. Κατά τα’ άλλα πρόβες, τραγούδια, σχέδια για το μέλλον και πολλή μουσική.

Ποιο τραγούδι λες από μέσα σου πιο συχνά και ποιο πιο πολύ φωναχτά ενώ κάνεις άλλα πράγματα;
Ένα τραγούδι που με έχει σημαδέψει και σιγοτραγουδάω συχνά είναι «οι ευάλωτοι». Γράφτηκε απνευστί σε μερικά λεπτά, στίχος και μουσική σχεδόν ταυτόχρονα, και το ρεφραίν του μετά από 2 χρόνια που έχει ήδη κυκλοφορήσει με έχει στοιχειώσει. Δυστυχώς όπως με όλα τα καινούργια τραγούδια θέλει χρόνο για να το ανακαλύψει ο κόσμος και τα ραδιόφωνα.
Μιλήστε μας για το τραγούδι «Επέτειος» και την επόμενη δισκογραφική δουλειά σας
Πρόκειται για την πρώτη μου συνάντηση με τη σπουδαία Ελεάννα Βραχάλη σε ένα τραγούδι που μοιράστηκα με την πρωτοεμφανιζόμενη εξαιρετική νέα φωνή Εύα Πολιτάκη. Είναι ένα πραγματικά αισιόδοξο και συγκινητικό τραγούδι που αγαπώ πολύ.
Θα συμπεριλαμβάνεται στην καινούργια μου δισκογραφική δουλειά που θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες.
Τι σε εμπνέει ως προς τη μουσική σύνθεση και τη στιχουργική – και τι προτιμάς, να δημιουργείς τραγούδια ή να τα ερμηνεύεις;
Με εμπνέει καθετί όμορφο στο να φτιάξω ένα στίχο ή μια μελωδία. Ένα γκράφιτι στους τοίχους, μια σκέψη φευγαλέα, μια εικόνα, μια προσωπική στιγμή που θέλω να μοιραστώ για να λυτρωθώ, ένα τραγούδι που άκουσα και το θαύμασα. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος αρκεί να έχεις τις κεραίες ανοιγμένες και να έχεις διάθεση.
Η ερμηνεία είναι κάτι πολύ απλό για μένα. Δεν έχω κοπιάσει ουσιαστικά για να μάθω να τραγουδάω. Αντίθετα με τη δημιουργία του τραγουδιού που κάθε φορά προσπαθώ να ξεπεράσω τον εαυτό μου και τις γνωστές φόρμες και ευκολίες. Δεν μου είναι εύκολο να επιλέξω γιατί είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Για να μπορώ να τα κάνω και τα δύο σημαίνει πως τα έχω ανάγκη εξίσου. Εξαρτάται τη χρονική στιγμή. Αυτή την περίοδο θα επέλεγα την ερμηνευτική μου ιδιότητα γιατί έχω καιρό να βγω να τραγουδήσω.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Θα ξεκινήσω με τις 3 βραδιές στο half note και ακολουθούν συναυλίες ανά την Ελλάδα και στο εξωτερικό.