«Με συγκινεί πάντα η όλη διαδικασία προσέγγισης ενός ρόλου. Είναι επίπονη αλλά και μαγική» Εύα Καμινάρη

Φέτος την απολαμβάνουμε στην παράσταση «Το επάγγελμα της μητρός μου», ηθοποιός, βασικό στέλεχος του Θεάτρου ΣΤΟΑ, καθηγήτρια πιάνου και ανώτερων θεωρητικών και τραγουδίστρια, η πολυτάλαντη Εύα Καμινάρη μιλάει σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στην Αγγελική Λάλου για το allyou.gr

Μπορείτε να μας μιλήσετε για τον ρόλο σας ως μητέρα στην παράσταση «Το επάγγελμα της μητρός μου»; Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε;

Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε πάντα όταν έχουμε να κάνουμε με μια κωμωδία και μάλιστα σε σουρεαλιστικό, θα έλεγα επίπεδο, είναι να την αντιμετωπίσουμε ΣΟΒΑΡΑ. Είναι η βασική αρχή που έμαθα από τον Θανάση Παπαγεωργίου και την Λήδα Πρωτοψάλτη. Οι κωμωδίες δεν χρειάζονται τερτίπια, ψευτιές, μούτες. Απαιτείται πειθαρχία και μέτρο. Το γέλιο πρέπει να προκαλείται αβίαστα. Στο συγκεκριμένο θεατρικό κείμενο του Θανάση Παπαγεωργίου, λέγοντας απίθανα πράγματα με απόλυτη σοβαρότητα και αλήθεια, το γέλιο προκαλείται αβίαστα.

Πώς προετοιμάζεστε ψυχολογικά και συναισθηματικά για έναν τόσο απαιτητικό ρόλο;

Σε όλους τους ρόλους η προετοιμασία είναι ίδια. Προσήλωση στο στόχο, πειθαρχία, συγκέντρωση.

Ως βασικό στέλεχος του Θεάτρου Στοά, ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και το μεγαλύτερο επίτευγμα αυτής της συνεργασίας;

Το Θέατρο Στοά ή μάλλον για να ήμαστε απόλυτα ακριβείς, ο Θανάσης Παπαγεωργίου και η Λήδα Πρωτοψάλτη δημιούργησαν μια «σχολή» υποκριτικής που βασίζεται στην αλήθεια, στον ρεαλισμό, στην απλότητα. Προσωπικά θεωρώ ότι τα παραπάνω είναι και η ουσία συνολικά του θεάτρου. Το να μπορείς να αντιμετωπίσεις, λοιπόν τους ρόλους με αυτά τα βασικά στοιχεία, είναι πολύ μεγάλη πρόκληση. Αν τα ακολουθήσεις και τα πετύχεις είναι επίτευγμα. Αλλά αυτό είναι κάτι που μόνο άλλοι μπορούν να το πουν για σένα.

Πώς νιώθετε ως γυναίκα του σήμερα με όλη αυτή την ειδεχθή πραγματικότητα και επικαιρότητα που ζούμε με την έμφυλη βία και τη δραματική αύξηση των γυναικοκτονιών, αλλά και τη γενικότερη οπισθοδρόμηση ως προς βασικά δικαιώματα των γυναικών;

Η βία είναι παντού. Παρακολουθούμε από την τηλεόραση εδώ και χρόνια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, βομβαρδισμούς αμάχων σαν να είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Είναι αδιανόητο. Όταν λοιπόν συνηθίζεις την όψη του τέρατος, δεν μπορεί παρά να γίνεις και συ τέρας. Και έτσι η ασύλληπτη αυτή βία περνάει στο σχολείο, στην οικογένεια, στην καθημερινότητα. Οι παράγοντες πολλοί. Έλλειψη παιδείας, ανατροφής, αντιλήψεις που αγγίζουν τα όρια του φασισμού. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα, όχι μόνο την οπισθοδρόμηση ως προς τα βασικά δικαιώματα των γυναικών αλλά της ανθρώπινης ύπαρξης!

Νιώσατε ποτέ ότι υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσατε ή δεν θα μπορούσατε να κάνετε επειδή ήσασταν κορίτσι ή μεγαλώνοντας ως γυναίκα;

Δεν το έχω σκεφτεί, ειλικρινά. Έβαζα στόχους ως άνθρωπος και όχι ως γυναίκα. Δεν θα μπορούσα να κάνω πράγματα μόνο λόγω φυσικής δύναμης ή γιατί δεν με αφορούν, δεν με ενδιαφέρουν.

Αντιμετωπίσατε στην καριέρα σας τυχόν δυσκολίες που αφορούσαν το φύλο σας;

Υπήρξα πολύ τυχερή με τους ανθρώπους που γνώρισα στη διάρκεια της επαγγελματικής μου ζωής. Και στον χώρο του τραγουδιού και στον χώρο του θεάτρου. Δυσκολίες υπάρχουν πολλές στο χώρο μας, όχι μόνο εξαιτίας του φύλου μας. Υπάρχει σαφώς μια παγιωμένη αντίληψη, ότι μια γυναίκα πρέπει να αποδεικνύει συνεχώς την αξία της έναντι των αντρών, που στην πλειοψηφία έχουν και τα ηνία της εξουσίας. Καταλήγω όμως ότι σημασία έχει το ποιόν του ανθρώπου που κρατάει τα ηνία αυτά. Γιατί έχω παραδείγματα γυναικών σε πόστα εξουσίας, που έχουν φερθεί ιδιαιτέρως άσχημα στο ίδιο τους το φύλο.

Πώς επιλέγετε κάθε φορά τους ρόλους σας, ποια είναι τα κριτήρια της επιλογής σας – τι είναι αυτό που σας συγκινεί περισσότερο;

Δεν διαλέγουμε τους ρόλους μας, στη συντριπτική πλειοψηφία. Μας επιλέγουν για έναν ρόλο. Αν υπάρχει η δυνατότητα να αρνηθείς, καλώς. Αν όχι, υπηρετείς τον ρόλο σύμφωνα με την συνολική οπτική του σκηνοθέτη σου πάνω σε μια παράσταση. Είναι αρκετοί οι λόγοι που δεν θα δεχόμουν ένα ρόλο. Ο κυριότερος όμως έχει να κάνει με την ουσία του θεάτρου, δηλαδή τον ΛΟΓΟ. Δεν θα ήθελα ποτέ να συμμετέχω σε μια παράσταση, όπου κατακρεουργούνται και διασκευάζονται θεατρικά έργα και υπάρχει παντελής έλλειψη σεβασμού στον δημιουργό τους και παραστατικά.

Με συγκινεί πάντα ηόλη διαδικασία προσέγγισης ενός ρόλου. Είναι επίπονη αλλά και μαγική.

Θα μεγαλώνατε διαφορετικά ένα αγόρι από ένα κορίτσι και πώς πρέπει να μεγαλώσουμε τα σημερινά παιδιά για να εκλείψουν στερεότυπα και αρνητικές συμπεριφορές;

Πρώτα πρέπει να μάθουμε να ανατρέφουμε σωστά τα παιδιά μας. Να σέβονται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Να τα οδηγούμε στην ορθή κρίση και σκέψη, δίνοντας τους εναύσματα για ολοκληρωμένη μόρφωση. Μα πάνω απ’ όλα να τα βοηθούμε να εξερευνούν βαθιά προς αναζήτηση της αλήθειας σε όλα τα επίπεδα. Έτσι θα ξεφύγουμε από ξεπερασμένες αντιλήψεις και αρνητικές συμπεριφορές. Η λέξη στερεότυπα, τον τελευταίο καιρό δημιουργεί μια σύγχυση στην ερμηνεία, καθώς και στην πολεμική που κάποιοι υιοθετούν. Ένα κορίτσι και ένα αγόρι εξ’ ορισμού και από τη φύση είναι διαφορετικά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ισάξια και ισότιμα.

Τι σας δίνει δύναμη κι ελπίδα να προχωράτε;

Η πίστη μου ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος. Και πρέπει να γίνει. Είναι στο χέρι μας.

Ποιες είναι για εσάς οι 3 σημαντικότερες αξίες πάνω στις οποίες έχετε στηρίξει την πορεία σας;

Αγάπη, αλληλεγγύη και ήθος.

Πώς είναι μια συνηθισμένη σας μέρα;

Εργασία και χαρά…

Ποιες γυναίκες έχουν μέχρι στιγμή αποτελέσει την πηγή έμπνευσής σας;

Σε επαγγελματικό επίπεδο, χωρίς αμφιβολία η Λήδα Πρωτοψάλτη. Για το πάθος της, την αφοσίωση της και την αλήθεια της.

Έχετε κάποιο μάντρα ή απόφθεγμα γυναικείας ή προσωπικής ενδυνάμωσης που σας αρέσει να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας;

Δεν θα έλεγα ότι έχω ασχοληθεί ιδιαιτέρως με τα παραπάνω. Όμως κάθε μέρα πλέον ξυπνώ νιώθοντας ευγνωμοσύνη για ότι έχω και λέω «Σ’ ευχαριστώ ζωή».

Ποια παράσταση που έχετε δει και ποια παράσταση που έχετε συμμετάσχει έχει χαραχθεί περισσότερο στη μνήμη σας;

Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς στενοχωριέμαι με τις λίγες παραστάσεις που έχω την δυνατότητα να παρακολουθήσω, εξαιτίας της διαστρέβλωσης των κειμένων. Θα πάω λίγο πίσω και θα αναφερθώ στη Στέλλα του Γιώργου Οικονομίδη στο Εθνικό θέατρο. Μια εξαιρετική δουλειά.

Από τις παραστάσεις που έχω συμμετάσχει, δεν ξεχωρίζω κάποια. Είναι όλες βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου.

Υπάρχει κάποιος θεατρικός ήρωας/ηρωίδα που θα θέλατε να γνωρίσετε από κοντά ή που σας συγκινεί περισσότερο;

Την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, αλλά μεγάλωσα πια για να την συναντήσω…

Ως δημοτική σύμβουλος, πώς αντιμετωπίζετε την ευθύνη να επηρεάζετε πολιτιστικές πολιτικές και πώς βλέπετε το μέλλον της τέχνης στην κοινωνία μας;

Πριν λίγες μέρες η δήμαρχος μας, κ. Τίνα Καφατσάκη, μου έκανε την τιμή και με διόρισε Αντιδήμαρχο Διοικητικών Υπηρεσιών και Δημοσίων Σχέσεων. Υπάρχουν κάποιες εκδηλώσεις που άπτονται της αρμοδιότητάς μου. Όχι συνολικά η πολιτιστική πολιτική. Όμως κάποιες θέσεις και προτάσεις μου για την ταυτότητα κάποιων εκδηλώσεων, έχουν θετικότατη ανταπόκριση.

Μέσα στο γενικό χάος των κοινωνιών, η τέχνη οφείλει και πρέπει να παίρνει θέση. Αλλά δυστυχώς έχει παρασυρθεί και η ίδια σε αυτό το χάος. Οι καταστάσεις και οι ανάγκες θα δείξουν τον δρόμο για το μέλλον της, ελπίζω σύντομα.

Υπάρχουν νέοι ηθοποιοί και συνεργάτες που σας εμπνέουν στο Θέατρο Στοά;

Μόνο τα παιδιά που μοιράζονται τους ίδιους στόχους, τα ίδια όνειρα και το ίδιο πάθος.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Να είμαι υγιής για να κάνω σχέδια!

Cover photo credit: Αντώνης Συμεωνάκης.