Body Kindness Challenge: Πέρασα 5 μέρες χωρίς να κρίνω το σώμα μου

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ ότι κρίνω το σώμα μου όλο και περισσότερο. Από ένα σαββατόβραδο που δε θα μου άρεσε ο τρόπος που στρώνει η μίνι φούστα που θα φορέσω στο πάρτι, σε μια ωριαία υπενθύμιση ότι δε μου πηγαίνει το ρούχο που φοράω. Όποιο κι αν είναι αυτό. Από μια μικρή δυσαρέσκεια κατέληξε να γίνεται εμμονή. Οι λόγοι για αυτή την εμμονική μου σκέψη είναι αρκετοί αλλά ένας είναι ο κυριότερος.

Τα Social media. Το μέσο που όλοι λατρεύουμε να κατηγορούμε. Όχι αδίκως βέβαια. Ο αλγόριθμος καλώς ή κακώς, αντιλαμβάνεται κάθε ενδιαφέρον, χόμπι αλλά και οποιαδήποτε ανασφάλεια έχουμε.

Όμως, μια μέρα, από εκεί που κατηγορούσα τα social media για τη γιγάντωση της ανασφάλειάς μου, κατέληξαν να με βοηθούν στο να την ξεπεράσω. Reels από προφίλ που προβάλλουν το self-love και την αυτοφροντίδα.

«Δοκίμασε να μην κρίνεις το σώμα σου για λίγες μέρες».

Αυτό το caption το είδα από μια TikTok creator και μου έμεινε. Σκέφτηκα ότι δε θα ήταν  κακή ιδέα να το προσπαθήσω. Για να ενθαρρύνω τον εαυτό μου, έθεσα ένα χρονικό όριο 5 ημερών και να το ονομάσω «Body Kindness Challenge».

Ημέρα 1η: Καθάρισμα στα Social Media

Την πρώτη ημέρα του challenge μου, αποφάσισα να κάνω ένα... ξεσκαρτάρισμα στα social media. Μπήκα στον λογαριασμό μου σε Instagram και TikTok κι έκανα unfollow και mute όσους λογαριασμούς με επηρεάζουν αρνητικά για την εικόνα μου. Ακριβοπληρωμένοι influencers που στην προσπάθειά τους να διαφημίσουν πρωτεϊνικές σκόνες, μοδάτα σετάκια ρούχων για το γυμναστήριο και κάθε λογής fitness προϊόν, δημιουργούν μη-ρεαλιστικά πρότυπα. Πάτησα λοιπόν το unfollow. Μόνο έτσι θα απαλλαχθώ από την καθημερινή υπενθύμιση ότι δεν έχω το «τέλειο σώμα». Λες και υπάρχει κάτι τέτοιο.

Ημέρα 2η: Καθάρισμα στην ντουλάπα

Μιας και ξεκίνησα με καθάρισμα στα social media, είπα να καθαρίσω και την ντουλάπα μου. Όχι με ξεσκονόπανο. Με το να βγάλω όποιο ρούχο δεν μου κάνει ή δε με κάνει να νιώθω άνετα μέσα σε αυτό. Στενά τζιν που φορούσα στο λύκειο, 2-3 μπλούζες που νιώθω ότι δεν με κολακεύουν και μία φαρδιά ζώνη που καθόλου δε μου ταιριάζει. Αμέσως ένιωσα πιο... ανάλαφρη. Εκείνα τα κομμάτια επέμενα να τα φοράω γιατί... λυπόμουν να τα βλέπω σε κρεμάστρες. Μετά όμως λυπόμουν εγώ καθώς δεν ένιωθα ωραία μέσα σε αυτά. Στόχος μου πλέον είναι να φοράω μόνο ό,τι με κολακεύει.

Ημέρα 3η: Κίνησα το σώμα μου με χαρά, όχι σαν τιμωρία

Αν κάτι κρατάω από τις fitness influencers αυτό είναι ότι φροντίζουν το σώμα τους. Ή μάλλον έτσι δείχνουν. Για καιρό εξαντλούσα τον εαυτό μου σε προπονήσεις 7/7. Και αυτό το θεωρούσα φροντίδα. Στην πραγματικότητα με τιμωρούσα γιατί έφαγα εκείνο το παραπάνω κομμάτι μαύρης σοκολάτας με stevia και μάλιστα με ένα είδος γυμναστικής που δε μου άρεσε. Ήταν όμως trend. Χάρη σε αυτό θα είχα το ιδανικό σώμα. Μέχρι στιγμής έχω άρνηση να ξαναπατήσω στο γυμναστήριο.

Την τρίτη ημέρα του challenge λοιπόν προσπάθησα να θυμηθώ τι είναι αυτό που μου αρέσει στην άσκηση. Και το βρήκα. Περπάτημα και ατελείωτος χορός. Έβαλα λοιπόν τα ακουστικά μου και περπάτησα στην περιοχή. Περπάτησα από τη μία άκρη στην άλλη κι έκανα τα ψώνια της εβδομάδας. Όλα αυτά ακούγοντας τα αγαπημένα pop τραγούδια της εφηβείας μου. Ίσως να μην είναι το ίδιο με μια προπόνηση TRX. Είναι όμως ένας τρόπος να κουνήσω το σώμα μου χωρίς να νιώθω ότι με αγγαρεύω.

Ημέρα 4η: Μικρή τελετουργία φροντίδας

Την τέταρτη ημέρα ξύπνησα με πολύ ωραία διάθεση. Αφού έκανα όλες τις δουλειές και τις υποχρεώσεις της ημέρας -με πολλή ενέργεια- σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να με φροντίσω λίγο παραπάνω. Άνοιξα το ντουλάπι μπάνιο και είδα μπροστά μου ένα σετ περιποίησης σώματος. Ήταν δώρο από μια φίλη μου, ωστόσο δεν το είχα χρησιμοποιήσει ακόμη. Εκείνο το βράδυ ήταν η κατάλληλη στιγμή. Ένα καλό scrub σώματος, ένα απαλό αφρόλουτρο και μια βουτυράτη κρέμα σώματος ήταν αρκετά για να με κάνουν να νιώσω όμορφα. Κάθε κίνηση ήταν σαν ένα μικρό συγγνώμη κι ένα ευχαριστώ. Συγγνώμη που έκρινα το σώμα μου τόσο αυστηρά και ταυτόχρονα ευχαριστώ που είναι τόσο λειτουργικό και υγιές.

Ημέρα 5η: Η μέρα που κοιτάχτηκα στον καθρέφτη

Έφτασε εκείνη μέρα. Η τελευταία του challenge. Αποφάσισα το μεσημέρι εκείνο μιας και ήταν Κυριακή και δεν είχα δουλειά, να πάω για φαγητό με τις φίλες μου. Εδώ και καιρό προσπαθούσαμε να κανονίσουμε αλλά καμία δεν έκανε το βήμα. Ήμασταν όλες πνιγμένες στις υποχρεώσεις.

Έκανα μια skincare ρουτίνα, αρκετά απλή αλλά ιδανική για να νιώσω φρέσκια. Έβαλα ένα σύνολο που με κολακεύει και αγαπώ και κοιτάχτηκα στον καθρέφτη. Δεν είχε αλλάξει κάτι στο σώμα μου. Ή μάλλον...είχε αλλάξει. Εκεί που υπήρχε ένα συνοφρύωμα πλέον βρίσκεται ένα χαμόγελο. Μια ικανοποίηση. Ικανοποίηση που ενώ δεν έχασα 10 κιλά, ούτε απέκτησα  6-pack, έδωσα λίγο χρόνο στον εαυτό μου να με αποδεχτεί. Λίγο χρόνο να νιώσω ευγνωμοσύνη γι’ αυτό το σώμα που λειτουργεί ασταμάτητα. Σαν το καλύτερης ποιότητας μηχάνημα που δε βγαίνει ποτέ από την πρίζα.

Μπορεί να σε ενδιαφέρει

Διάβασε ακόμα

Πάρε τον έλεγχο: πώς να συνδεθείς εύκολα με το σώμα και την ενέργειά σου