Δεν ήμουν ποτέ ο τύπος του ανθρώπου που «καθόταν ήσυχος». Ο διαλογισμός μού φαινόταν κάτι ανάμεσα σε new age μόδα και κάτι που κάνουν όσοι έχουν πολύ χρόνο. Όμως κάπου ανάμεσα σε μια δύσκολη περίοδο και μια ανάγκη γιαεσωτερική ηρεμία, πάτησα play σε ένα καθοδηγούμενο meditation στο κινητό μου. Από εκείνη τη μέρα, κάτι άρχισε να αλλάζει, αργά, αλλά σταθερά. Ο διαλογισμός δεν έγινε απλώς συνήθεια, έγινε ο τρόπος να ζω πιο ήρεμα, πιο συνειδητά, πιο ουσιαστικά.

Από το χάος στη σιωπή έγινε η αρχή της αλλαγής

Όταν ξεκίνησα, δεν είχα ιδέα τι έκανα. Έκλεινα τα μάτια, προσπαθούσα να μη σκέφτομαι τίποτα και φυσικά απέτυχα παταγωδώς. Το μυαλό έτρεχε παντού, στη δουλειά, στις ειδοποιήσεις, στη λίστα του σούπερ μάρκετ. Και όμως, αυτό είναι το πρώτο μάθημα του διαλογισμού, σκοπός δεν είναι να αδειάσεις το μυαλό, είναι να το παρατηρείς.
Με τον καιρό κατάλαβα πως ο στόχος δεν είναι η τέλεια σιωπή, αλλά η αποδοχή. Να βλέπεις τις σκέψεις σου σαν σύννεφα που περνούν, χωρίς να τις πιάνεις. Αυτό από μόνο του, άλλαξε τον τρόπο που αντιμετώπιζα το άγχος και τις καθημερινές δυσκολίες.

Τα μικρά θαύματα της συνέπειας

Το πιο εντυπωσιακό με τον διαλογισμό είναι ότι δεν χρειάζεται πολύς χρόνος. Πέντε, δέκα λεπτά τη μέρα αρκούν. Το σημαντικό είναι η συνέπεια. Μετά από μερικές εβδομάδες, άρχισα να παρατηρώ διαφορές, ο ύπνος μου βελτιώθηκε και το μυαλό δεν έκανε πια «scroll» πριν κοιμηθώ. Η συγκέντρωσή μου ήταν καλύτερη και μπορούσα να τελειώνω πράγματα χωρίς να χάνομαι στο multitasking. Η ψυχολογία μου σταθεροποιήθηκε και οι αντιδράσεις μου έγιναν πιο ήρεμες, πιο συνειδητές και το πιο σημαντικό είναι ότι άρχισα να νιώθω παρούσα σε κάθε στιγμή και όχι απλώς να περνάω τη μέρα, αλλά να τη ζω.

Ο διαλογισμός στην πράξη

Πολλοί νομίζουν ότι διαλογισμός σημαίνει να κάθεσαι ακίνητος σε στάση λωτού. Στην πραγματικότητα, μπορείς να τον εφαρμόσεις παντού: Στο περπάτημα, δεν έχεις παρά να παρατηρήσεις τα βήματά σου, την αναπνοή, τους ήχους γύρω σου. Στη συνειδητή αναπνοή, για παράδειγμα όταν νιώθεις άγχος, πάρε τρεις βαθιές ανάσες και άσε το σώμα σου να χαλαρώσει. Αυτό που μετέτρεψε τη δική μου πρακτική από συνήθεια σε τρόπο ζωής ήταν η κατανόηση ότι ο διαλογισμός δεν είναι κάτι που κάνεις, είναι τρόπος να είσαι.

Η επιστήμη πίσω από την ηρεμία

Έρευνες δείχνουν ότι ο διαλογισμός μειώνει τα επίπεδα της κορτιζόλης, ενισχύει την εστίαση, βελτιώνει τη μνήμη και ενδυναμώνει την ενσυναίσθηση. Τότε ο εγκέφαλος, με συστηματική πρακτική, αλλάζει κυριολεκτικά, οι περιοχές που σχετίζονται με το άγχος και την αντίδραση μικραίνουν, ενώ αυτές που συνδέονται με τη συμπόνια και τη σταθερότητα μεγαλώνουν.
Η αλλαγή που ένιωσα δεν ήταν απλώς συναισθηματική, ήταν βιολογική. Ηρεμούσα πιο εύκολα, έβλεπα τα πράγματα πιο καθαρά, αντιδρούσα πιο συνειδητά.

Όταν ο διαλογισμός γίνεται καθρέφτης

Υπάρχουν στιγμές που ο διαλογισμός δεν είναι ευχάριστος. Κάποιες μέρες, οι σκέψεις είναι βαριές, οι συναισθηματικές αναταράξεις δυνατές. Κι όμως, εκεί κρύβεται η ουσία. Ο διαλογισμός δεν είναι απόδραση είναι συνάντηση με τον εαυτό σου όπως είσαι, χωρίς φίλτρα.
Έμαθα να κάθομαι με τη δυσφορία, να μην την πολεμώ και έτσι κατάφερα όσο περισσότερο την αποδέχομαι, τόσο πιο γρήγορα φεύγει.

Φυσικά, ο διαλογισμός δεν άλλαξε τα εξωτερικά γεγονότα, τη δουλειά, τις ευθύνες, τα προβλήματα είναι όλα ακόμα εκεί. Αυτό που άλλαξε είναι ο τρόπος που τα βλέπω και το γεγονός ότι έμαθα να πατάω παύση. Να παίρνω μια ανάσα πριν απαντήσω, πριν θυμώσω, πριν αγχωθώ, έμαθα πρώτα να παρατηρώ αντί να αντιδρώ και αυτή η μικρή μετατόπιση, άλλαξε τα πάντα.

Ο διαλογισμός δεν είναι πολυτέλεια είναι εργαλείο, είναι εκπαίδευση του νου και το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη σιωπή και την πρόθεση να σταματήσεις για λίγο για να ακούσεις εσένα και το σώμα σου. Ίσως, στην αρχή να σου φαίνεται δύσκολο. Αλλά με τον καιρό, θα καταλάβεις ότι η σιωπή είναι το σημείο απ’ όπου αρχίζει η πραγματική ζωή.

Διάβασε ακόμα 

Ξέχνα τα 10.000 βήματα — Ένας μικρότερος αριθμός μπορεί να σώσει την καρδιά σου