Κωνσταντίνος Ρήγος: «Επιτρέπω στον εαυτό μου να πειραματίζεται»

Xορεύει, χορογραφεί, σκηνοθετεί: θεατρικές παραστάσεις, όπερες, μιούζικαλ, μπαλέτα. Και σκίζει! Παντού. Γιατί μπορεί και ξέρει να τολμάει. Ο Κωνσταντίνος Ρήγος είναι ένας και μοναδικός. Κι από σήμερα είναι και ο νέος Διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ! Respect!

Κέλλυ Νόβακ

Ανήκει σ' εκείνη την ξεχωριστή κατηγορία των ανθρώπων που -ενώ έχουν καταφέρει πολλά- δεν επαναπαύονται. Είναι σύγχρονος, αλλά «ορκίζεται» στην διαχρονικότητα των πραγμάτων. Είναι σκηνοθέτης, χορογράφος, φωτογράφος αλλά και πολλά περισσότερα απ’ όλα αυτά. Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο Ρήγο, τον νέο διευθυντή του μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μετ απόφαση του του καλλιτεχνικού διευθυντή της ΕΛΣ , Γιώργου Κουμεντάκη.

Αρχικά, συγχαρητήρια! Πώς αισθάνεστε;

Είναι μεγάλη χαρά για μένα η ανάληψη της θέσης του Διευθυντή του Μπαλέτου της ΕΛΣ και μεγάλη τιμή η πρόταση του Γιώργου Κουμεντάκη. Το μπαλέτο της ΕΛΣ βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις και είμαι βέβαιος πως μπορούμε να τις κερδίσουμε με δουλειά και δημιουργικότητα. Στο Μπαλέτο της ΕΛΣ βρίσκονται μερικοί από τους καλύτερους χορευτές της χώρας μας, με τεράστιο ταλέντο, λάμψη και γνώση. Είμαι αισιόδοξος πως μαζί θα πετύχουμε τους υψηλούς στόχους που έχουν τεθεί από το μεγάλο κοινό του χορού στην Ελλάδα.

Είστε ένα πολυτάλαντος καλλιτέχνης. Και λέω πολυτάλαντος, γιατί είστε επιτυχημένος κάνοντας πολλά διαφορετικά πράγματα. Είστε σκηνοθέτης, χορογράφος, χορευτής. Πόσο εύκολο –και εφικτό- είναι να τα καταφέρει κανείς όλα αυτά;

Από την στιγμή που ξεκίνησα ως χορογράφος, πριν 25 χρόνια, ξεκίνησα σκηνοθετώντας τον χορό, τους ανθρώπους και δίνοντάς τους κίνηση. Άρα, η εμπειρία μου είναι τέτοια που μου επιτρέπει να αντιλαμβάνομαι σε κάθε χώρο/κλάδο τι ταιριάζει και να προσπαθώ για το «λιγότερο» σε αυτό. Και το λέω αυτό, γιατί καμιά φορά μπερδεύεσαι και θέλεις να κάνεις πιο πολλά απ’ όσα χρειάζονται. Η αφαίρεση είναι η ουσία. Μια ιδέα είναι όλα και πρέπει να στηρίζεσαι σε μια «μικρή» ιδέα σε κάποιες περιπτώσεις. Επειδή, λοιπόν, έχω κάνει όλα αυτά τα πράγματα, το να υλοποιήσω μια ιδέα, είναι το πιο ουσιαστικό για εμένα. Και γι’ αυτό και επιτρέπω στον εαυτό μου να πειραματίζεται, είτε αυτό είναι μια όπερα –σαν την παράσταση “Il sogno” που έκανα στην Λυρική Σκηνή- είτε είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Και ανάλογα με το τι θέλουμε να κάνουμε κάθε φορά, είτε στο θέατρο, είτε στον χορό, όλα έχουν μια παρόμοια «ροή».

Ποια ιδιότητα σας χαρακτηρίζει περισσότερο. Τι θεωρείτε τον εαυτό σας; 

Είμαι ένας άνθρωπος που τα πάντα ξεκινάνε από το σώμα του. Κι αυτό δεν μπορεί ποτέ να φύγει από μέσα μου. Βέβαια, όσο περνάνε τα χρόνια, αισθάνομαι πως το σώμα μου δεν μπορεί τόσο πολύ να ακολουθήσει τον χορό(γέλια)! Οπότε, χρησιμοποιώ πολύ, εκτός από την κίνηση, την σκέψη μου και τον λόγο μου.. 

Γι’ αυτό και οι παραστάσεις σας βασίζονται στην σωματική κίνηση;

Ναι, και γι’αυτό και στο θέατρο όλα οδηγούνται σε μια ακρότητα σωματική αλλά και συναισθηματική.

Ας μπούμε λίγο στο μυαλό του Κωνσταντίνου Ρήγου. Τι σας τραβάει την προσοχή; Τι σας εξιτάρει; Τι σας εμπνέει;

Πολλά. Τα πάντα! Δηλαδή από αυτό που φοράς εσύ τώρα –και μπορεί να μου προκαλέσει κάτι- μέχρι εικόνες που βλέπω στο διαδίκτυο, μέχρι εικόνες που βλέπω στον δρόμο. Οτιδήποτε μπορεί να μου δώσει έμπνευση. Η οποία μπορεί να μην είναι χρήσιμη εκείνη ακριβώς την στιγμή, αλλά θα μου "μείνει".

Πιστεύετε στην διαχρονικότητα;

Ναι, πιστεύω ότι τα πράγματα είναι τελείως διαχρονικά.. Και γι’ αυτό υπάρχει χορογραφία που χαρακτηρίζεται ως «’80s», «’70s», «’90s», «’00s», όλα. Γιατί και στην σκηνοθεσία και στον χορό όλα ξεκινάνε από το ίδιο πράγμα, έχουν την ίδια βάση, αλλά η γραμμή που ακολουθείς χαρακτηρίζει την δεκαετία στην οποία τα κάνεις. Και εγώ ελπίζω ότι ακόμη παραμένω στην δεκαετία που δημιουργώ τα έργα μου και δεν έχω φτάσει στο σημείο να είμαι μια δεκαετία πίσω!

Πάνω σε αυτό, μπορεί κανείς να πει ότι έχετε φέρει μια φρέσκια ματιά στην τέχνη της Ελλάδας, Πιστεύετε ότι ο Έλληνας έχει μυηθεί σε μια τέτοιου είδους αισθητική; Την κατανοεί; Την εκτιμάει;

Νομίζω ότι υπάρχει ένα μέρος του κόσμου που το καταλαβαίνει, αλλά και ένα που δεν το καταλαβαίνει ή δεν έχει κωδικοποιήσει ακόμα αυτά τα πράγματα και να τα κωδικοποιήσει μετά από μερικά χρόνια ίσως. Αλλά ουσιαστικά, δεν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχει εάν εσύ μπορείς να προσφέρεις και να ανανεώνεσαι, ερχόμενος σε επαφή με νέους ανθρώπους και νέες γενιές, όπου εκεί βλέπεις τις νέες τάσεις, την νέα αισθητική κ.λπ.. Οπότε όταν το κάνεις αυτό, σε μεγαλύτερους ανθρώπους μπορεί να φαίνεται πιο ξένο αυτό με το οποίο εγώ "συνδιαλέγομαι" πιο συχνά, αλλά σιγά-σιγά ξέρω ότι θα το αντιληφθούν και θα το εντάξουν μέσα τους. Δηλαδή, όταν ξεκίνησα τους φαινόνταν λίγο «ξένα» αυτά που έκανα, αλλά αργότερα έγιναν κοινός τόπος. Οπότε φαντάζομαι ότι εάν έχω πάντα κάτι καινούργιο να πω με έναν τρόπο, αυτό είναι σημαντικό. 

Τι σημαίνει για εσάς η Ελλάδα; Tι αγαπάτε και τι σας τρομάζει σε αυτήν;

Για εμένα η Ελλάδα, είναι ένας «αιώνιος έφηβος». Και ένας έφηβος μπορεί να σε τρομάζει αλλά και παράλληλα να τον αγαπάς. Έχει δηλαδή όλες τις αντιδράσεις ενός εφήβου και -ταυτόχρονα- έχει και την ενέργεια αυτή που είναι αρκετά σημαντική. Θεωρώ δηλαδή ότι αυτή η χώρα δεν ενηλικιώθηκε ποτέ.



About us

allYOU

Φρέσκο (ολόφρεσκο), δικό σου (καταδικό σου) site:
allyou.gr. Δηλαδή όλη εσύ, όλα εσύ. Όλα για σένα, όλα από σένα.

Ποιοι είμαστε

Top
0
Shares