Η κωμικός Ήρα Κατσούδα κάνει Όμορφες Σκέψεις κάθε Πέμπτη στο Olvio, αλλά τώρα τις μοιράζεται στην Αγγελική Λάλου και στο allyou.gr

Κάπου ανάμεσα σε πρόβες και παραστάσεις, πετύχαμε την ταλαντούχα κωμικό Ήρα Κατσούδα και κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της εφ’ όλης της ύλης. Απολαύστε την!

Τι σημαίνει για εσάς όμορφες σκέψεις και τι θα δούμε στο θέατρο Olvio;

Αρχικά να πω ότι με τον όρο «όμορφες σκέψεις» δεν εννοώ απαραίτητα τις θετικές σκέψεις. Όμορφες σκέψεις είναι ένας δικός μου ορισμός που χρησιμοποιώ εδώ και χρόνια για να περιγράψω τις σκέψεις που δεν έχουν πρακτικό σκοπό.

Δεν είναι για να λύσουν κάτι, ούτε για να σε βοηθήσουν να οργανώσεις τη μέρα σου. Είναι οι άλλες — οι τυχαίες, οι “what if” σκέψεις. Αυτές που έρχονται απ’ το πουθενά και σε πάνε λίγο έξω απ’ το πλαίσιο της καθημερινότητας. Μπορεί να είναι μια απορία, μια φαντασίωση, μια εικόνα που σου κολλάει χωρίς λόγο. Τις θεωρώ όμορφες γιατί δεν κουβαλάνε υποχρέωση· υπάρχουν απλώς για να σε κάνουν να δεις αλλιώς τον κόσμο γύρω σου, ή και να γελάσεις με το πώς δουλεύει το μυαλό σου. Τώρα στην παράσταση θα δείτε το νέο μου υλικό που έχει γίνει κατά βάση με τέτοιες σκέψεις.

Σπουδές σε Οικονομικά, κλασσική μουσική, χορό και υποκριτική – με εμπειρία στο χώρο της διαφήμισης, της τηλεόρασης, των podcast, της συγγραφής – πώς χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας και σε ποιες «ιδιότητα» χωράτε καλύτερα;

Κωμικός. Είναι μια ομπρέλα που καλύπτει μεγάλο φάσμα και όχι μόνο το stand up.

Πώς νιώθετε ως γυναίκα του σήμερα με όλη αυτή την ειδεχθή πραγματικότητα και επικαιρότητα που ζούμε με την έμφυλη βία και τη δραματική αύξηση των γυναικοκτονιών, αλλά και τη γενικότερη οπισθοδρόμηση ως προς βασικά δικαιώματα των γυναικών;

Να σου πω την αλήθεια, νιώθω λίγο σαν να ζούμε σε ένα παράλογο timeline. Από τη μία βλέπεις γυναίκες να προχωράνε, να μιλάνε, να διεκδικούν, να κάνουν πράγματα που πριν δέκα χρόνια θα θεωρούνταν “ακατόρθωτα”. Και από την άλλη, διαβάζεις καθημερινά ειδήσεις που σε παγώνουν και λες μα πώς γίνεται; Λες και προχωρήσαμε μπροστά και πίσω ταυτοχρόνως.

Τα ποσοστά της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών είναι το πιο βίαιο reminder ότι η πατριαρχία δεν έπεσε, απλώς έμαθε να φοράει καινούρια ρούχα.

Προσωπικά νιώθω θυμό, αλλά και δύναμη. Θυμό που ακόμα η γυναίκα θεωρείται κτήμα του άντρα, που η γυναίκα δεν αντιμετωπίζεται σαν άνθρωπος. Δύναμη γιατί βλέπω ότι δεν το αφήνουμε να περάσει έτσι πια. Μιλάμε, αντιδρούμε, υποστηρίζουμε η μία την άλλη. Είναι τεράστιο βήμα. Γιατί όσο πιο πολλές φωνές υπάρχουν, τόσο πιο δύσκολο είναι να κάνουν ότι δεν ακούν.

Οπότε, ναι, είναι δύσκολη εποχή, είναι βαριά εποχή, αλλά προσπαθώ να είμαι μέρος της λύσης όπως οι περισσότερες από εμάς και όχι της αφήγησης. Δηλαδή να μιλάω, να θυμώνω να παλεύω και να μην το αφήνω να περάσει «έτσι».

Νιώσατε ποτέ ότι υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσατε ή δεν θα μπορούσατε να κάνετε επειδή ήσασταν κορίτσι ή μεγαλώνοντας ως γυναίκα;

Αν και εντός οικογενειακού περιβάλλοντος δεν υπήρχαν τέτοιες στερεοτυπικές πεποιθήσεις, είχα την τύχη να μεγαλώσω πολύ μακριά από όλα αυτά, κοινωνικά ομιλώντας ναι, υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσα ή δεν θα έπρεπε να κάνω, απλώς και μόνο επειδή ήμουν κορίτσι.

Και αυτά τα πράγματα δεν ήταν απαραίτητα ξεκάθαρα. Πολλές φορές ήταν μικρές, αόρατες επιρροές από το περιβάλλον, προσδοκίες και στερεότυπα που μας περικλείουν από παιδιά.

Στην πορεία, όμως, άρχισα να παρατηρώ αυτές τις «αόρατες γραμμές» και να τις αμφισβητώ και η συνειδητοποίηση αυτών των περιορισμών είναι το πρώτο βήμα για να τους ξεπεράσεις. Το glass ceiling πέφτει από την στιγμή που καταλαβαίνεις ότι το γυαλί όσο χοντρό και αν είναι, σπάει. Δεν χρειάζεται καν σφυρί. Μπορείς να το σπάσεις και με ένα τακούνι, αρκεί να χτυπάς στο ίδιο σημείο και με επιμονή.

Αντιμετωπίσατε στην καριέρα σας τυχόν δυσκολίες που αφορούσαν το φύλο σας;

Μακάρι να μπορούσα να πω το αντίθετο, αλλά σίγουρα έχω αντιμετωπίσει δυσκολίες όπως και όλες οι γυναίκες συνάδελφοι μου.

Το stand-up είναι ένας χώρος που παραδοσιακά ήταν ανδροκρατούμενος, οπότε πολλές φορές η παρουσία μιας γυναίκας κωμικού προκαλεί ερωτήματα ή προκαταλήψεις. Υπήρξαν πολλές στιγμές που ένιωσα ότι η παρουσία μου κρίθηκε διαφορετικά απ’ ό,τι ενός άντρα κωμικού και αυτό δεν το ένιωσα τόσο από το κοινό, όσο από ορισμένους άντρες συναδέλφους. Βλέπεις, δυστυχώς για όλες μας, υπάρχει κόσμος που ενώ πλασάρει το «αξιοκρατικό» και το «αυστηρό» και το «επαγγελματικό», όταν έρχεται η ώρα να τα εφαρμόσει βάζει ένα ωραιότατο φίλτρο εσωτερικευμένου ή και εξωτερικευμένου σεξισμού και τροποιεί τις υποτιθέμενες αξίες του σε χρόνο dt. Ε, δεν λες ότι κάνεις και εύκολα την δουλειά σου με τέτοιες συνθήκες.

Πώς επιλέγετε κάθε φορά το υλικό με το οποίο θέλετε να ασχοληθείτε, ποια είναι τα κριτήριά σας — τι είναι αυτό που σας συγκινεί περισσότερο;

Ακριβώς αυτό που είπες. Το υλικό μου προέρχεται πάντα από θεματικές που με αφορούν, που με κεντρίζουν, που τις βρίσκω ενδιαφέρουσες. Αυτά τα θέματα μπορεί να είναι από κοινωνικά, παρατηρησιακά ή και σουρεαλιστικά. Και όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους, κάθε φορά μας κεντρίζουν και μας συγκινούν διαφορετικά πράγματα.

Θα μεγαλώνατε διαφορετικά ένα αγόρι από ένα κορίτσι και πώς πρέπει να μεγαλώσουμε τα σημερινά παιδιά για να εκλείψουν στερεότυπα και αρνητικές συμπεριφορές;

Όχι θα τα μεγάλωνα και τα δύο με τον βέλτιστο τρόπο που θα μπορούσα ώστε να γίνουν καλοί ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Αυτό το πράγμα με τα στερεότυπα στο μεγάλωμα των παιδιών, μου προκαλεί ναυτία. Πάρε για παράδειγμα τα παιχνίδια. Πριν μια εβδομάδα πήγα να πάρω δώρο για το παιδί ενός φίλου. Το παιδί εντωμεταξύ ενός έτους οκ; Κοιτούσα λοιπόν κάτι βρεφικά βιβλία με εικόνες. Έρχεται η πωλήτρια μου λέει να σας βοηθήσω; Λέω ναι φυσικά, είναι για παιδάκι ενός έτους. Μου λέει είναι κορίτσι ή αγόρι; Τρελάθηκα αλήθεια. Το ΄χασα. Της λέω είναι ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ και είναι ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΣΧΗΜΑΤΑ! Πώς καταφέρατε να κάνετε διαχωρισμό σε ένα πλάσμα που όχι μόνο δεν έχει διαμορφωθεί, αλλά ακόμα βάζει κλειδιά στο στόμα του; Μου λέει αν είναι αγόρι να του πάρετε το βιβλίο να μάθει τα οχήματα, ενώ αν είναι κορίτσι να του πάρετε βιβλίο να μάθει τα χρώματα. Καταλαβαίνεις παράνοια; Το αγόρι να μάθει να ξεχωρίζει τα οχήματα και το κορίτσι απλά να ξέρει τι είναι το μπανανί.

Ο διαχωρισμός στα παιδικά παιχνίδια είναι εγκληματικός. Αν δεις τα παιχνίδια που απευθύνονται στα αγόρια είναι κυρίως εκπαιδευτικά και με κέντρο τους την ενεργοποίηση της περιέργειας πχ. δεινόσαυροι, κατασκευές, ρομποτικά κτλ. ενώ τα «κοριτσίστικα» είναι όλα παιχνίδια προετοιμασίας ώστε να βγεις έτοιμη στην κοινωνία για να φροντίζεις τους άλλους. Μωρά, καρότσια, κουζινικά κτλ. Ε ΓΚΛΗ ΜΑ ΤΙ ΚΟ.

Δεν μπορεί η κοινωνία και η εκάστοτε εταιρία παιχνιδιών να προαποφασίζουν την κλίση του κάθε παιδιού. Δεν γίνεται να χωρίζουμε τα ενδιαφέροντα ενός ανθρώπου σε κοριτσίστικα και αγορίστικα. Τα ενδιαφέροντα δεν έχουν φύλο. Είναι άδικο και για τα κορίτσια και για τα αγόρια. Ο γιος μιας φίλης για παράδειγμα είναι τρελαμένος με τα κουζινικά του αρέσει να κάνει ότι μαγειρεύει, του αρέσει να μαθαίνει για φρούτα, λαχανικά κτλ. Για ποιο λόγο αυτό το παιδί να ζοριστεί να παίξει με οχήματα όπως και αντίστοιχα ένα κορίτσι που λατρεύει δεινόσαυρους, γιατί να συμβιβαστεί με μια κούκλα μωρό που πρέπει και να την ταΐζει κιόλας γιατί πλέον έχει ανέβει λέβελ αυτή η παράνοια;

Γιατί τι σημαίνει που το κοριτσάκι είναι 4 χρονών; Είναι αρκετά μεγάλο ώστε να έχει το δικό του μωρό και να μάθει από τώρα ότι έχει υποχρεώσεις ώστε όταν μεγαλώσει να κάνει παιδιά όχι απαραίτητα από δική του επιλογή, αλλά γιατί έτσι έχει μάθει από μωρό. Και ας αφήσουμε την ανέμελη παιδική ηλικία στα αγόρια. Άσε, το έχω και πρόσφατο και ξαναφούντωσα.

Τι σας δίνει δύναμη κι ελπίδα να προχωράτε;

Οι άνθρωποι μου.

Ποιες είναι για εσάς οι τρεις σημαντικότερες αξίες πάνω στις οποίες έχετε στηρίξει την πορεία σας;

1) Εντιμότητα

2) Να μου αναγνωρίζω το δικαίωμα να προχωράω με τους δικούς μου χρόνους

3) Συνέπεια.

Πώς είναι μια συνηθισμένη σας μέρα;

Αρκετά συνηθισμένη. Ξύπνημα νωρίς, αρκετή δουλειά στον υπολογιστή, λίγη γυμναστική, να μιλήσω με τους φίλους και την οικογένεια, εξωτερικές δουλειές, μαγείρεμα το βράδυ με τον σύντροφο μου. Αυτά αν δεν έχω παράσταση. Αν έχω παράσταση, τα ίδια συν παράσταση.

Ποιες γυναίκες έχουν μέχρι στιγμής αποτελέσει πηγή έμπνευσής σας;

Πολλές. Από γυναίκες που είτε γνωρίζω προσωπικά είτε όχι και βλέπω πώς αντιμετωπίζουν τις καθημερινές δυσκολίες και μαθαίνω από αυτές, μέχρι καλλιτέχνιδες, συγγραφείς και δημιουργούς που τόλμησαν να μιλήσουν με τη δική τους φωνή, ανεξάρτητα από το τι περίμενε η κοινωνία.

Έχετε κάποιο μάντρα ή απόφθεγμα γυναικείας ή προσωπικής ενδυνάμωσης που σας αρέσει να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας;

Μου αρέσει να λέω «Καλά πράγματα σε καλούς ανθρώπους».

Υπάρχει κάποιο τραγούδι που λέτε από μέσα σας πιο συχνά και πιο πολύ φωναχτά, ενώ κάνετε άλλα πράγματα;

Ανά εβδομάδα πάει αυτό! Ας πούμε τώρα έχω κολλήσει κάποιες μέρες με το Blue Velvet της Princess Nokia.

Τι άλλα σχέδια έχετε για τη σεζόν ή το άμεσο μέλλον;

Θα είμαι κάθε Πέμπτη με την νέα μου παράσταση «ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ» στο θέατρο Olvio μέχρι τον Ιανουάριο, παράλληλα θα τρέχει και περιοδεία της παράστασης. Επίσης θα ξεκινήσω πάλι το ΜΙΝΙΜΑΛ the podcast game show live, και κάποια άλλα project που δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα να ανακοινώσω.

Ποια όμορφη σκέψη περνάει αυτή τη στιγμή από το μυαλό σας;

«ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ». Δεν είναι όμορφη ακριβώς με τον ορισμό δηλαδή που έδωσα παραπάνω, είναι καθημερινή σκέψη αλλά είναι πάνω από 2 μήνες που δεν έχω κάτσει ούτε μια μέρα, οπότε καταλαβαίνεις πόσο όμορφα την σκέφτομαι! Ανυπομονώ έστω για μια μέρα να μην έχω τίποτα.

Όμορφες Σκέψεις: κάθε Πέμπτη μέχρι τον Ιανουάριο στο θέατρο Olvio (Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7).