Skip to main content

INTERVIEW

Βάλια Παπακωνσταντίνου: «Αύριο είναι μια καινούργια μέρα»!

Η ηθοποιός Βάλια Παπακωνσταντίνου, μας μιλάει για την παράσταση «Χαρτοπόλεμος», τα όνειρά της και την «ερωτική» σχέση της με το θέατρο. 



Έχει γνώσεις χορού και πτυχίο στη Γερμανική Φιλολογία αλλά τελικά αυτό που ξεκίνησε ως «παράνομη εξωσυζυγική περιπέτεια» με το θέατρο εξελίχθηκε σε κανονική σχέση. Αυτή την περίοδο, η Βάλια Παπακωνσταντίνου δανείζει τη φωνή της σε μεταγλωττίσεις και καθηλώνει με την εσωτερική της ερμηνεία στο «Χαρτοπόλεμο», μία παράσταση γεμάτη ένταση αλλά και αλήθειες που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα και που φέτος ανεβαίνει ξανά, για λίγες παραστάσεις, στο θέατρο «Μικρό Γκλόρια».

Συνέντευξη στην Ελβίρα Δρακάκη*

Πες μας λίγα λόγια για την παράσταση «Χαρτοπόλεμος».
Πρόκειται για ένα έργο που ολοκληρώθηκε κυριολεκτικά μερικές μέρες πριν τις πρόβες και έφτασε στα χέρια μας ζεστό ζεστό. Η διαφορά του από οτιδήποτε άλλο έχει πέσει στα χέρια μου είναι ότι μιλά για τα πιο σκληρά πράγματα της ελληνικής πραγματικότητας, μέσα από την ίδια την πραγματικότητα. Μέσα από τη ζωή ανθρώπων, κυριολεκτικά της διπλανής πόρτας. Χωρίς διδακτική απόσταση, με χιούμορ και ωμότητα.

Υπήρχε κάτι που σε δυσκόλεψε στο δικό σου ρόλο;
Υπήρχε κάτι, που νομίζω δεν ήταν δυσκολία μόνο του δικού μου ρόλου και δεν θα το έλεγα ακριβώς δυσκολία με την έννοια που σε αποτρέπει, αλλά δυσκολία που σε κινητοποιεί, δημιουργική δυσκολία. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, αυτή η δυσκολία είναι ένα απ’ τα πράγματα που κάνουν ενδιαφέρουσα τη δουλειά μας. Για τους ηθοποιούς η εμπειρία είναι πολύ δυνατή, γιατί τα όρια της σκηνικής και της εξωσκηνικής τους αλήθειας είναι πολλές  φορές δυσδιάκριτα. Η δυσκολία, πέρα από τις αρκετά έντονες σκηνές, είναι ακριβώς να κρατηθεί το σωστό μέτρο. Να ισορροπήσεις δηλαδή ανάμεσα στον «έλεγχο» του ηθοποιού και στο «άφημα» του ρόλου. Να παραδοθείς στο θυμικό αλλά και να κουμαντάρεις τι ακριβώς κάνεις πάνω στη σκηνή. Ειδικά στις σκηνές όπου τα πάντα φαίνεται να ξεφεύγουν στα μάτια των θεατών…


theaton.jpg
 

Η παράσταση είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας σήμερα στην Ελλάδα;
Το έργο διαδραματίζεται σε ένα υποθηκευμένο σπίτι, με ελάχιστες ελπίδες ανάκαμψης για την οικογένεια που το κατοικεί. Μοναδική ελπίδα, να παραμείνει «οικογένεια», κι ας μην της έμαθε κανείς πώς να είναι οικογένεια. Πώς να μην αλληλοτρώγεται. Ναι, το έργο μιλά για την Ελλάδα, αλλά όχι μόνο του σήμερα.

«Σε μια μόνο μέρα παιδικά και ενήλικα τραύματα χρόνων βγαίνουν στην επιφάνεια. Η προσπάθεια για επιβίωση -οικονομική αλλά και συναισθηματική- οδηγεί στα άκρα με αναπάντεχη κατάληξη» διαβάζουμε στο δελτίο τύπου της παράστασης. Πιστεύεις ότι είναι πιο «εύκολο» να οδηγηθούμε στα άκρα σήμερα λόγω της κρίσης;
Αυτονόητο και ιστορικά επαληθευμένο. Η κρίση πάντα γεννά άκρα. Το θέμα δεν είναι η καταστολή των ενστίκτων. Το θέμα είναι αν μπορούμε να κατανοήσουμε τους παράγοντες που γεννούν την κρίση σε κάθε περίπτωση, και να αποφύγουμε τις γενικεύσεις. Η γενίκευση και η υπεραπλούστευση δεν μας βοηθούν. Το να δούμε την ήττα και την πτώχευση  των αξιών που μας κατευθύνουν είναι πολύ γενναία πράξη. Επίσης το να αντιληφθούμε την ευθύνη μας στα πράγματα. Το έργο ζητά από τους ήρωες ανάληψη ευθύνης, άσχετο αν αυτοί την αποποιούνται γιατί δεν μπορούν να την αντέξουν. 

Ο τίτλος «Χαρτοπόλεμος» σε τι αναφέρεται;
Είναι δίσημος και εξαργυρώσιμος μέσα από το έργο, οπότε ας αφήσουμε την εξήγηση του τίτλου για τους θεατές, στο ποτό μετά την παράσταση!

Έχει αλλάξει πιστεύεις το θέατρο τα τελευταία χρόνια λόγω της γενικότερης οικονομικής κατάστασης;
Ρητορική σχεδόν ερώτηση. Εννοείται ότι έχει αλλάξει. Άπειρες παραγωγές και ταυτόχρονη συρρίκνωση των μέσων, οδηγεί σε μια υπερπροσφορά παραστάσεων και προτάσεων. Δεν έχω καταλήξει αν αυτό ζημιώνει απαραίτητα την ποιότητα, αλλά με χαρά μου παρατηρώ ότι παράγονται σπουδαίες δουλειές, οι οποίες βρίσκουν το κοινό τους και ξεχωρίζουν. Σε ό,τι αφορά στη δουλειά του ηθοποιού, χωρίς να θέλω να γίνω γραφική, θα πω το αυτονόητο: Έχει δυσκολέψει πολύ το πράγμα.


pragma.jpg

 

Έχεις σπουδάσει Γερμανική Φιλολογία. Πώς ασχολήθηκες με την υποκριτική;
Δεν ήμουν από τα παιδιά που ήθελαν να γίνουν ηθοποιοί. Το θέατρο προέκυψε σαν ανάγκη χωρίς να το πολυκαταλάβω. Η πρώτη μου επαφή με την σκηνή ήταν οι παραστάσεις με τις σχολές χορού στην παιδική και την εφηβική ηλικία. Το πρώτο κρούσμα θεωρώ πως ήρθε λίγο μετά τα 18 όταν μια μέρα, κάνοντας βόλτα με έναν κολλητό φίλο, χρειάστηκε να τον συνοδεύσω μέχρι την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού θεάτρου και να τον περιμένω  να δοκιμάσει κοστούμια για μία παράσταση. Μπήκαμε μαζί και βγήκα μετά από λίγο σαν νέο μέλος της θεατρικής ομάδας όπου ανήκε ο φίλος μου και με το πρόγραμμα προβών εν όψει παράστασης στην Πειραματική. Σαφώς εκείνη η συμμετοχή δεν ήταν πραγματική ενασχόληση με την υποκριτική, ήταν ας πούμε μία «παράνομη εξωσυζυγική σχέση» αφού είχα ήδη «νόμιμη δέσμευση» με τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο. Η Γερμανική Φιλολογία ήταν ωραίο ταξίδι, αλλά κάτι έλειπε. Αφού πήρα το πτυχίο της Φιλοσοφικής έδωσα εξετάσεις στη δραματική και μπήκα στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.  Έκτοτε, ήδη από τη σχολή, εργάζομαι ως ηθοποιός. Μου αρέσει το θέατρο, μου αρέσει η σκηνή. Φυσικά για τον επαγγελματία η αγάπη του για το θέατρο δεν αρκεί. Χρειάζεται να δουλέψεις πολύ σκληρά σε όλα τα επίπεδα για να σε αγαπήσει και το θέατρο πίσω, και πρέπει να του προσφέρεις πολλά χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση, και με την πιθανότητα να μην ανταποκριθεί. Ό,τι συμβαίνει δηλαδή σε όλους τους ερωτευμένους.

Κρατάς κάτι από τους ρόλους που έχεις υποδυθεί ως τώρα;
Κρατάω τα χιλιόμετρα επί σκηνής, τη σχέση με τους συνάδελφους, Α! Και καμιά φωτογραφία!

Στη δουλειά σου μέχρι τώρα έχεις κυνηγήσει πράγματα ή ήσουν και τυχερή;
Και τα δύο. Και κανένα από τα δύο.

Ποια είναι τα επαγγελματικά και ποια τα προσωπικά σου όνειρα;
Επαγγελματικά όνειρα; Ποτέ δεν είχα όνειρα για συγκεκριμένους ρόλους. Αυτό που είχα και έχω πάντα είναι η επιθυμία για ωραίες και αξιόλογες συνεργασίες, να βρεθώ δηλαδή επαγγελματικά σε χώρους που επικοινωνεί ουσιαστικά ο ένας με τον άλλον και όλοι αυτοί με το θέατρο. Προσωπικά; Απλά πράγματα. Να κάνω τη δουλειά που αγαπάω όσο καλύτερα μπορώ, και να αμείβομαι για αυτήν. Να έχω κοντά μου ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν, και να βρίσκω χρόνους και χώρους για «μικρές αποδράσεις».


apodraseis.jpg
 

Οι παραστάσεις με το «Χαρτοπόλεμο» είναι Δευτερότριτα. Πώς περνάς τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας;
Τις υπόλοιπες μέρες είμαι σε στούντιο γιατί δίνω τη φωνή μου σε μεταγλωττίσεις και σπικάζ ή βρίσκομαι  σε πρόβες για την επόμενη δουλειά.Δεν υπάρχει χρόνος για περισσότερα από ένα χόμπι, οπότε το μόνο που προσπαθώ να διατηρήσω, για εκτόνωση και αποφόρτιση φυσικά, είναι το φλαμένκο. Το γνώρισα τα τελευταία χρόνια και νομίζω με κέρδισε περισσότερο από τα υπόλοιπα είδη χορού που έχω δοκιμάσει.

Τι μπορεί να σου χαλάσει τη μέρα και τι να τη φτιάξει;
Δε θα έλεγα ότι κάτι μπορεί να μου χαλάσει ουσιαστικά τη μέρα, γιατί θα ήμουν αυθάδης απέναντι σε ανθρώπους που έχουν σοβαρά προβλήματα και οι μέρες τους είναι «χαλασμένες» για τα καλά από μια άσχημη πραγματικότητα καθημερινά. Θα έλεγα, όμως, ότι μπορεί να με αποσυντονίσει, ίσως στιγμιαία, η αγένεια! Είναι κάτι μόνο ο άνθρωπος σε ολόκληρο το ζωικό βασίλειο έχει το προνόμιο να το έχει μέσα στα χαρακτηριστικά του και να το εξελίσσει. Όταν συναντώ αγένεια έξω, εύχομαι να ζούσα καλύτερα με άγρια ζώα, που έχουν μόνο ένστικτο και καθόλου λογική, παρά στον  «πολιτισμένο» παραλογισμό. Από την άλλη μου φτιάχνει τη μέρα κάτι πολύ απλό, ο ήλιος! Ένας καφές στη λιακάδα μου αρκεί για να ξεπεράσω και την αγένεια σε αυτήν τη χώρα, που τα έχει και τα δύο σε αφθονία. 

Είσαι αισιόδοξη για το μέλλον;
«After all … tomorrow is another day!» (Scarlett O’ Hara)


Info
«Χαρτοπόλεμος»
Ηθοποιοί: Γιωργής Τσουρής, Βάλια Παπακωνσταντίνου, Βαγγέλης Ρωμνιός, Παύλος Πιέρρος, Φοίβος Ριμένας
Συγγραφέας: Βαγγέλης Ρωμνιός
Δραματουργική επεξεργασία-Επιμέλεια κειμένου: Γιωργής Τσουρής
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
Μουσική-Video Art: Γιωργής Τσουρής
Σκηνικά: Κωσταντίνα Μαρδίκη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Τσάβα

Για 12 παραστάσεις στο θέατρο  «Γκλορια Μικρό»
Από τις 23/09 , κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00μμ

 

*Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2017
 

Διαβάστε επίσης

INTERVIEW

«Το «ανήμερο» είναι ό,τι δεν ησυχάζει μέσα μας» Λένα Καλλέργη

Η ποιήτρια Λένα Καλλέργη συνομίλησε με την Αγγελική Λάλου και το allyou.gr για τα «ήμερα» και τα «ανήμερα» της ψυχής και της ζωής μας

INTERVIEW

«Ο τίτλος Πρέσβειρα της Βραζιλιάνικης Μουσικής είναι μια δικαίωση για την αφοσίωσή μου στη μουσική» Μιράντα Βερούλη

Λίγο πριν την εκδήλωση «Από το Φάντο στη Σάμπα» που είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Πορτογαλικής Γλώσσας στις 16/5 στο Half Note, η Μιράντα Βερούλη σε μια συνέντευξη στην Αγγελική Λάλου

INTERVIEW

«Είχα την υπομονή να “δυσκολευτώ” λίγο παραπάνω, αλλά να υπάρξω μουσικά όπως θέλω και μου ταιριάζει» Βασιλική Μιχαλοπούλου

Λίγο πριν το live της στο Faust, η Βασιλική Μιχαλοπούλου σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο allyou.gr και την Αγγελική Λάλου

Προτεινόμενα

ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Ντομάτες γεμιστές με μοτσαρέλα και βασιλικό

Πώς να βάλεις το καλοκαίρι στο πιάτο σου

CELEBS

Βέρα Μακρομαρίδου - Αλέξανδρος Παπαντριανταφύλλου: Παντρεύτηκαν ξανά πλάι στο κύμα

Το γαμήλιο πάρτι και οι λαμπεροί καλεσμένοι από τον «Σασμό»

ΒΙΒΛΙΟ

«Αν τίποτα δεν μας σώζει από το θάνατο, αφήστε την αγάπη τουλάχιστον να μας σώσει από τη ζωή» Pablo Neruda

Ο μεγάλος Χιλιανός ερωτικός ποιητής γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1904